Mijn Klacht:
29 november 2019 Ik ga per spoor naar Rotterdam en kom in Centraal om een trein terug te nemen naar Den Haag HS of Den Haag Laan van NOI. Ik zie een trein klaar staan om naar Amsterdam te vertrekken, nog 1 minuut. Snel snel, Amsterdam ligt aan de andere kant van Den Haag, dus dat zit goed.
Ik weet dat we bij Delft ondergronds gaan, maar déze tunnel is toch wel erg lang. Even later komt de controleur.
—Meneer wij stoppen niet in Den Haag, deze trein gaat rechtstreeks naar Schiphol en Amsterdam.
—Oh, wat nu?
—U kunt in Schiphol een trein terug nemen, via Leiden. U hoeft niet opnieuw in te checken en u checkt pas uit als u in Den Haag het station verlaat.
Voor de zekerheid vraag ik dat laatste nog eens bij de infobalie op Schiphol, en ja hoor, niet weer inchecken en uitchecken in Den Haag. Alleen: er wordt aan de lijn gewerkt en ik moet met een bus naar Leiden. Die staat klaar, en ik vraag het nogmaals aan een NS-man bij de bushalte. Het klopt.
Dan, in Leiden: Bus stopt voor het station, om bij de trein te komen moet ik door de poortjes. OV-kaart doet het niet, de display geeft aan: U bent al ingecheckt. Wat te doen? Naast de poortjesbarrière zitten twee dames bij loketten kaartjes te verkopen c.q informatie te verstrekken. Ik leg bij nr. 1 (links) de hele zaak uit en neem aan dat zij, of een collega, zo’n poortje voor me open kan maken. Maar het is kwart voor 5, en mevrouw haar voorraad empathie is op. Ze kijkt ongeïnteresseerd in de verte:
—Dat mogen wij niet doen. U had in Rotterdam moeten uitchecken om hier weer te kunnen inchecken.
—Maar kunt u geen contact opnemen met een collega daar binnen in de stationshal? Iemand die me erin kan laten?
—Dat mogen wij niet doen. U moet eerst in Rotterdam uitchecken.
—Maar dan moet ik toch een trein terug nemen naar Rotterdam Centraal?
—Ja.
—En ik kan er hier niet in?
—Nee.
—Maar mevrouw, helpt u mij alstublieft, U ben toch van de Spoorwegen? Ik kan geen kant op!
—Ik heb u verteld wat de regels zijn.
Dit laatste wordt nog twee keer herhaald. Ik vat het niet, ik moet bijkomen.
Het lukt me om zonder stemverheffing te vragen:
—Mag ik dan uw naam ?
Die krijg ik niet. Ze geeft me een stukje plastic met ‘Vragen over reisproducten?’ en op de achterzijde ‘NS 030-7515155 www.ns.nl
Ik loop nog eens naar een poortje. Misschien heb ik mijn kaart daarnet niet op de goeie plek gelegd… Het gaat niet open.
Ik loop dan terug naar loket 1. Mevrouw ziet me aankomen, zegt geen woord, neemt haar tas en loopt aan de achterkant het loket uit. Ik ben verbijsterd. Droom ik, heb ik een merrie? Ben ik nog in Nederland? Of in een derde-wereld-land? Nee, dat kan niet, daar zijn de balienezen vriendelijk.
Loket nummer 2 (rechts): dezelfde conversatie.
—Ik heb u verteld wat de regels zijn.
Ik heb het nu wel gehad, maar hou me in en blijf nog steeds vriendelijk, althans correct.
—Mevrouw, dit kan toch niet, vertelt u mij alstublieft hoe ik naar Den Haag kom.
—Dat kan ik u niet zeggen. Ik heb u verteld wat de regels zijn.
Ze kijkt niet meer op van haar boek.
Kafka? Welnee, de Nederlandse Spoorwegen, gewoon, in Leiden.
Gewenste Oplossing:
Als deze twee vrouwen aangesproken worden op hun gedrag, een reprimande krijgen en een aantekening op hun gedragstaat.
