Mijn Klacht:

Op 3-3-’20 heb ik om 17.55 bij de zelfscan van Hema Leeuwarden (centrum) voor € 24 kleding afgerekend. Gelijk bij mijn fiets realiseerde ik me dat ik de bon niet had meegenomen: wel belangriijk ivm ruilen of terugbrengen. Ik ging dus gelijk terug. De 1e glazen deur was dicht, bij de 2e deur was een personeelslid bezig het slotje dicht te draaien. Ik tikte tegen het glas en maakte duidelijk (in woord en gebaar) dat het om een BON ging. Sterker nog: ik had het zicht op de kassa’s en zag notabene een bon (zeer hoogstwaarschijnlijk míjn bon) uit het donkergrijze printertje hangen. Het enigste wat ik wilde was mijn bonnetje maar het antwoord van de medewerkster was ‘ik begrijp u niet…’ en ze liep weg.

Achteraf begrijp ik dat er aan strenge veiligheidsregels moet worden voldaan en dat de deur na sluitingstijd absoluut niet meer open mag.
Wat ik heel erg vond was het collectieve gedrag van – 10 personeelsleden die zich verzamelden bij de kassa’s. Ik weet zeker dat ze mij zagen én mijn getik op de deur hebben gehoord maar er werd geen gevolg aan gegeven: ik werd heel duidelijk met opzet genegeerd.

Met een sjagrijnig(!) gezicht kwam een verkoopster van middelbare leeftijd nog even richting deur. Weer in woord en gebaar maakte ik duidelijk: ‘BON’ en wees naar de kassa, het printertje waar de bon uithing. De vrouw keek me aan, zei hoofdschuddend ‘ik begrijp het niet’, draaide zich om en liep weg richting groepje collega’s bij de kassa. Het kan eigenlijk niet anders zo zijn dat ze mij heel goed verstaan heeft, ik verstond haar tenslotte ook.

Ik kon het niet geloven… alle dames keken naar mij, deden wat lacherig, rommelden nog wat, ruimden nog wat op maar hun boodschap was: gewoon negeren dat mens want wij willen naar huis. Bijna had ik de tranen in mijn ogen staan, ik kon afdruipen.

Nogmaals, ik begrijp regels en afspraken rond sluiting en sluitingstijd. Maar dit had voor een goede, vaste Hemaklant (en dat wisten de verkoopsters echt wel) anders gekund en gemoeten!

Gewenste Oplossing:

Allereerst vind ik excuses namens de Hema hier op z'n plaats. Als de deuren niet meer open gedraaid mogen worden: so be it. Dat ik met opzet lacherig werd genegeerd vond ik heel erg om mee te maken, om te zien. Iemand had best even netjes (in de sluis bijvoorbeeld) te woord kunnen staan: sorrie, we mogen de deur niet meer voor u openen, morgen vanaf 9.00 helpen wij u graag verder.
Als 2e wil ik alsnog mijn bon.