Mijn Klacht:
Ik moest stel op sprong hechtpleisters hebben voor een wond in mijn hand, deze wond lag dus open. Dus gauw hond op de arm en snel naar binnen voor die hechtpleisters. Een medewerker sprak mij aan op mijn hond en dat ik onmiddelijk de winkel moest verlaten met het bloed stromend over mijn hand. Ik liet haar dit zien en alsnog was mijn toegang geweigerd. Ik dacht dat als je in nederland hulp weigerd hier zelfs een boete voor openstaat! Erg schandelig. Ik snap de huisregels, maar dit is toch de top. Zelfs gevraagd waar kan ik ze dan wel halen. Krijg alleen het antwoord: ‘Bij de Etos, maar daar mag ook geen hond naar binnen.’ Dat is echt de oplossing die ik zocht! Wederom zat mijn hond op de arm, kwam nergens aan, blafde niet, gaf geen kik (daar is de trouwens erg goed op getraind om lekker rustig te blijven ;)). De medewerkster in kwestie was erg onvriendelijk in hoe ze met mij het gesprek aanging en erg onprofessioneel in haar antwoorden. In daarbij ook nog te melden dat ik vaker zonder spoed de kruidvat ben ingelopen zonder enige problemen MET de hond. Nooit aangesproken. Zelfs in MEERDERE fillialen. Ik heb hem altijd op de arm. Dit is al de zoveelste keer dat de kruidvat onvriendelijk en onprofessioneel is. Dit is de druppel. Jullie zijn een klant die vele euro’s uitgaf nu compleet verloren. Rij nog liever de extra kilometer dan dat ik bij jullie nog naar binnen loop. Erg goed gedaan van jullie zeg!
Gewenste Oplossing:
Een erg groot excuus en de medewerkster in kwestie die haar baan verliest. Ze is niet competent in haar werkzaamheden en zoeken naar oplossingen die ik haar meermaals heb gevraagd. Wederom een beetje respect naar de medemens (vooral in de tijd en generatie van nu) is wel te verwachten. En natuurlijk misschien handig: medewerkers trainen in wat ze wel en niet moeten doen in bepaalde situaties. Een hond die rustig op mijn arm zit zodat ik mijn bloedende wond kan verzorgen zou in mijn ogen geen probleem moeten zijn. Ook al zijn regels regels. Er zijn bepaalde uitzonderingen. Was het iemand die ze kende was ze nog onderhand meegelopen om ze aan te wijzen.
