Mijn Klacht:
Een winkelwagentje vergeten blijkt een handeling waarvoor je op zeer onheuse wijze door een zeer jonge mevrouw met de nodig ‘je’s’ en ‘jij’s’ de winkel uit wordt gezet.
Het dragen van de lege flessen met 2 ontstoken schouders was mij even teveel en dus vergat ik een winkelwagentje.
Ik hoorde wel achter mij de de roep ‘Hé, je vergeet een wagentje, maar ik dacht dat die opmerking voor een leeftijdgenoot was van de jongedame achter de counter. Het ‘je’ was de reden van die gedachte.
Bij de het apparaat aangekomen werd ik ‘ontvangen door twee jongen mensen die mij de toegang tot het apparaat belemmerden door ervoor te gaan staan.
Mijn ‘crime’ werd mij luid en duidelijk en vooral luid medegedeeld.
Het toch even halen van een winkelwagentje om de boel wat te sussen bleek, nadat ik even je lege flessen bij het apparaat neerzet Om ze niet weer de heke winkel door te hoeven sjouwen, te leiden tot de opmerking ‘je moet je rotzooi achter je kont opruimen’.
Ik ben netjes gebleven en vooral rustig.
Dat komt denk ik omdat de beschaving die ik in mij draag het won van mijn kwaadheid.
De jongedame die dacht het allemaal fantastisch te regelen ben ik met ‘u’ en ‘mevrouw’ blijven aanspreken, maar zij bleek wat doof.
Ik heb alsnog en winkelwagen gehaald, maar dat bleek vergeefse moeite.
Ik mocht niet bij het apparaat en werd de winkel uitgezet.
Degene die hier verantwoordelijk is, is de bedrijfsleider.
Het geeft te jonge mensen de verantwoordelijkheid deze taak op zich te nemen en laat/leert hen niet inschatten of er opzet in het spel is.
Een rustige opmerking richting de klant of de klant wellicht het wagentje is vergeten en de klant in de gelegenheid stellen er alsnog één te halen, valt kennelijk niet in de instructie.
Ook leert hij hen niet dat er mensen zijn met Alzheimer en dus dingen kunnen vergeten of autisme hebben en dat dat deze wereld te druk maakt en zij niet altijd nadenken over gevolgen of een klant wellicht een ander gebrek heeft of dat de klant het heel simpelweg kan vergeten. Een beschaafd mens, en dat durf ik te zeggen van mijzelf, wordt daardoor door een te jong mens onheus bejegend.
Dit voorval is alweer wat weken geleden.
Maar doordat ik mijn verhaal zo af en toe vertel en ik steeds de reactie krijg dat ‘die AH niet zo fijn is om te winkelen, want……..’, schrijf ik u toch.
Waarom? Om mee te geven dat dit niet kàn.
Dat er geduld moet blijven bestaan in deze periode.
Dat er correct gedrag vanuit het winkelpersoneel moet bestaan.
En toch ook, omdat ik nu na heel wat jaren boodschappen doen op de Rio de Janeiroplein, nu mijn wekelijks volle kar bij Jumbo haal.
Ik ben nog steeds niet boos, maar enorm teleurgesteld in de bedrijfsleiding.
Mvg, P. Molanus
Gewenste Oplossing:
Ik ben tevreden met mijn oplossing.
Even niet naar AH in Almere buiten Rio de Janeiroplein.
:- ) P. Molanus
