Mijn Klacht:
Als ik boodschappen doe bij de AH Meins in Beijum word mij regelmatig door de kassamedewerker gevraagd of die wel even in mijn tas mag kijken. Dat er ‘verplichte tassencontroles’ worden gehouden staat immers bij de ingang aangegeven, ‘en als je je niet aan de huisregels houd zijn wij gerechtigd om u de toegang tot de winkel weigeren’. Met dit als argument maakt het personeel van de AH zich dagelijks schuldig aan het schenden van de privacy van haar klanten.
Deze ‘verplichte’ tassencontroles (welke niet op basis van redelijke verdenking worden uitgevoerd, maar uit willekeur en vooroordelen betreft uiterlijk) zouden als doel moeten dienen de hoeveelheid gestolen koopwaar te doen verminderen. Beijum is immers zo’n ruige buurt. Ik heb in OPW, Leeuwenborg en Vinkhuizen gewoond. In deze gebieden, waar ook genoeg tuig rondloopt, heb ik deze maatregel nog nooit gezien. Ik vermoed dat dat zo is omdat de meeste winkeliers wel begrijpen dat een groot deel van de klanten zo’n tassencontrole als onheuse bejegening zal ervaren. En omdat het waarschijnlijk vrij ineffectief is, aangezien elke simple Harry niks zichtbaar in zijn of haar tas zal stoppen, als de voorgenoemde vermelding bij de ingang te zien is. Daarbij word het vooral symbolisch toegepast (voorvakje van de rugtas word o.a. nooit gechecked), waardoor de privacy wel geschonden wordt, maar de taak van het opsporen van de al dan niet gestolen koopwaar grotendeels onvoltooid blijft. Daar zijn de Beijumse winkeldieven zo ondertussen ook wel achter lijkt me. Het effect dat dus overblijft is ontmoediging, maar als gevolg van de ineffectieve controles bereikt deze ontmoediging waarschijnlijk een verwaarloosbaar aantal dieven. Dat is voor deze winkelier blijkbaar voldoende om bijna elke klant als potentiële dief te benaderen.
Hiermee lijkt AH Meins lak te hebben aan een aantal basis principes van onze samenleving, zoals het recht op privacy en de etiquette die het gemeenschapsgevoel hoort te bevorderen. Dit gemeenschapsgevoel heeft onze grootgrutter ons al deels ontnomen door haar rol in het verdwijnen van de dorpseconomie. Daarom vind ik dat AH een bijzondere verantwoordelijkheid heeft, die AH Meins niet lijkt te erkennen.
Het feit dat iets in de huisregels beschreven staat, wil natuurlijk niet zeggen dat datgene ook rechtmatig is. Daarbij vergaren supermarkten als AH een monopoly op het gebied van voedselvoorziening, waar zij kleine bedrijven weg concurreren. Ga maar naar een andere winkel als je het er niet mee eens bent word in de realiteit dus meer en meer een onmogelijke opgave. Hierdoor dwingt AH Meins zijn klanten als het ware afstand te doen van hun recht op privacy om zichzelf en anderen in voedsel te kunnen voorzien.
Ik kom er alleen nog in uiterste nood. Mocht ik nog eens gevraagd worden de inhoud van mij tas te tonen zal ik dit weigeren.
Mensen die deze winkel betreden worden bij het afrekenen intiem betast. Als je dat niet leuk vind, ga je maar naar de bakker die failliet is. En de aanranding is rechtmatig want het staat in de huisregels!
Gewenste Oplossing:
U zou bijvoorbeeld iemand in dienst kunnen nemen die d.m.v. camerabeelden de gangpaden inspecteert op klanten die verdacht gedrag vertonen. Op beeld is diefstal goed vast te stellen, en de dief kan vervolgens staande gehouden worden door een beveiliger aan de kassa. Houd alleen mensen staande op basis van een REDELIJKE verdenking, dus als diefstal met ten minste aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid is vastgesteld. Veel effectiever lijkt me. Ook verzieken we zo de sfeer in de samenleving niet.
