Mijn Klacht:

1. Ik had een kortingsabonnement bij de NS. In juni 2010 zegde ik dit abonnement, naar mijn weten schriftelijk op.
2. In juni 2011 krijg ik een acceptgiro van het verlengen van het abonnement. Na een telefoongesprek is de NS bereid het afgelopen betaalde jaar te retourneren, maar daarvoor moet ik eerst komend jaar betalen, en daarna zou het geregeld zijn.
3. Ik verhuis in september 2011, en in de veronderstelling dat ik geen contract meer heb met de NS, geef ik de NS dus ook geen adreswijziging door.
4. In september 2012 ontvang ik, via mijn ouders die op het oude adres wonen, een brief van het incassobureau Intrum Justitia. Ik blijk nog steeds een abonnement te hebben, deze niet betaald te hebben en moet 100 euro binnen 2 weken betalen. Door de vakantie van mijn ouders zijn deze 2 weken inmiddels reeds verstreken.

Een aantal telefoongesprekken later:
De NS wil het abonnement niet met terugwerkende kracht stopzetten. Ze zegt brutaal dat ik voldoende ben geïnformeerd en het is mijn eigen schuld dat ik ‘niet goed geluisterd heb’.
Intrum zegt dat ze niets kunnen doen zolang de NS het niet wil stopzetten.
Ík zeg: Wie geeft zijn adreswijziging nou door aan een bedrijf waar je geen weet hebt dat je er een contract hebt?

Gewenste Oplossing:

Ik vermoed dat alles te verhalen is op mij. Ik ben het vergeten, heb het telefoongesprek van 2011 waarschijnlijk niet goed geluisterd en heb mijn adreswijziging niet doorgegeven.
Echter vraag ik de NS om coulance. Ze moeten de situatie toch snappen? Bovendien vind ik voor een aanmaning een reactietijd van 14 dagen erg kort, zéker als mijn ouders meer dan 14 dagen op vakantie gaan.

Ik zou tevreden zijn met dat ze Intrum Justitia terugtrekken. Ik betaal dan wél het abonnement.