Mijn Klacht:

Hallo mijn naam is Susanne Post,ik ben 40 jaar en ik woon in Wolvega.op Maandag 18 Juli 2022 wilde ik op weg naar mijn moeder nog even cola en klein pakje Zilver zwaar 30 gram halen,en dat wilde ik betalen binnen de 10 euro die ik in mijn portemonnee had.in de vorm van een briefje van 5 en losse muntstukken.vandaar dat ik specifiek 30 gram Zilver zwaar wenstte,en geen 50 of 60 gram.ik wilde een beetje zuinig op mijn beperkte budget zijn.aan de snelkassa aanbelandt,met een sixpack flesjes cola die ik had gehaald in de winkel van Jumbo,zei ik tegen de cassiere,zo later bleek zij een nieuwe medewerkster te zijn in deze vestiging van Jumbo,en graag nog een pakje Zilver zwaar van 30 gram.ik zei het nog expres extra duidelijk.ze liep naar de computer op de balie,en zei ze giechelig Dat is toch shag neem ik aan Ja dat klopt inderdaad antwoordde ik.ze scrolde wat op de computer en zei we hebben geen Zilver meer.ik zei Oh is er geen zilver zwaar meer?,dan houdt het op,dan kijk ik straks wel even verder of iets van die strekking.ik wilde graag mijn cola afrekenen,ik wilde graag verder,ik had wat spanningen deze dag,ik was overprikkeld,en ik wilde het graag kort en simpel houden.het was ook enorm warm weer.en mijn moeder wachtte met avondeten.ik zei nogmaals tegen de cassiere dat het goed was zo,laat maar wezen,en dat ik graag mijn cola wilde afrekenen.ik legde mijn briefje van 5 alvast klaar bovenop het sixpack flesjes.de cassière echter riep een collega erbij en vroeg hebben wij nog zilver zwaar?de collega zei zilver zwaar,50 gram?ja,zei de cassière.ik corrigeerde door tegen de cassière te zeggen neenee 30 gram!de cassiere antwoordde niet en ze leek sws niet op mij gefocussed,ze hoorde mij niet,en leek erg overijverig om een klant,ik dus,van dienst te willen zijn,ondanks ik meerdere malen duidelijk aangaf laat maar wezen zo,het is goed zo.achter mij stonden ook klanten.er waren dus getuigen van deze scène.ze antwoordde niet,liep terug naar haar kassa,en ik inmiddels met een mist in mijn hoofd,een blur,dacht oh ze geeft nu toch 30 gram zilver zwaar,het had niet meer gehoeven,maar goed ik reken dat er wel bij af dan.schijnbaar heb ik op dat moment het pakje shag gepakt in de blur die ontstaan was in mijn hoofd,ik herinner mij dit specifieke moment ook niet meer,en ik wilde het kleingeld in mijn portemonnee erbij pakken,de 5 euro had ik immers al liggen.14,?? euro zei de cassiere.ik zei 14 ??heb je nu toch de 50 gram gedaan?waarop ze iets snibbigs antwoordde in haar volste overtuiging dat ik 50 gram besteld had,wat absoluut niet zo is,ik was heel duidelijk.ik weet niet meer precies haar woorden,maar op dit moment sloeg mijn ass-meltdown toe.ik zei tegen haar je kunt niet in mijn portemonnee kijken.(een verwijzing naar mijn kleine budget wat ik wilde gebruiken op dat moment die 10 euro)ik werd woedend.en dat gebeurd vrijwel nooit,als het gebeurd is het zeker een prestatie van de betrokkene.ik ben zacht introvert persoon,timide in conflictsituaties,op het bange af.maar nu ontplofte ik,en bij het weglopen liet ik in mijn boosheid mijn middelvinger zien.opgelucht dat ik eindelijk vrijgegeven was om de triggerende situatie te kunnen verlaten,snel liep ik naar buiten.het enige wat ik wilde,was met rust gelaten worden.maar ze liet mij niet met rust,als een pitbull beet ze zich in haar project,mij,vast.ik begreep niet waarom zij mij sommeerde terug te komen en maar bleef roepen,ook de andere klanten aan die kassa begonnen te roepen.ik snapte niet waarom ze mij niet kon laten gaan.de situatie was nu toch klaar.en bovendien ben ik geen hond die je sommeert om te komen.ik liep snel naar mijn fiets,ze pakte mijn stuur vast en sprak op dominante toon tegen mij.ze nam.ook weinig afstand.gezicht dichtbij mijn gezicht.niet verstandig bij een overspannen geraakte klant.ik dacht de situatie is nu toch klaar,ik vond dit(haar gedrag) heel bizar.ik zette mijn fiets weer neer.toen zei ze op boze toon geef die shag terug,je loopt met die shag naar buiten.ik kijk in mijn handtas en zei tegen haar och sorry,had ik die al bij mij gestopt.wat ik mij dus niet kan herinneren dat specifieke moment,naar ik heb dat met zekerheid gedaan voor ik haar 14,?? Euro hoorde zeggen en besefte dat zij mij heen 30 gram had afgerekend.ik was immers in de veronderstelling boodschappen pakken,afrekenen,en klaar is kees.dan kon ik verder.het was dus zeker niet met de intentie van winkeldiefstal.maar in de hectiek van dat moment gebeurd in de drukte in mijn hoofd van dat alles aan de snelkassa.ik gaf het pakje shag aan haar,uit wat ik mompelde kon je ook duidelijk weten dat dit niet met opzet tot diefstal was gebeurd,er stonden ook veel mensen,getuigen,omheen inmiddels.het enige wat ik had gewild was heel simpel,dat was even vlug cola en 30 gram zilver zwaar kopen.kopen idd.van de 10 euro in mijn portemonnee.nu ze het pakje shag terug had,verwachtte ik dat het klaar was.maar nee ze was nog niet klaar.ze deed moeilijk,en ik was inmiddels zo erg overprikkeld dat ze mij niet met rust liet,dat ik ontplofte en haar een harde klap in het gezicht gaf.haar bril vloog af.ik heb mijn excuses nog aangeboden.,lang verhaal kort,veel beveiliging en vijandige strenge medewerkers erbij(ik ben 1,67m,en 55 kilo,erg tenger en klein van postuur)en de politie werd gebeld.zij verdraaide het verhaal compleet,dat zij had gezegd dat er geen zilver zwaar 30 gram meer was,maar zij had gezegd er is geen zilver zwaar meer.waarop ik zei prima dan laten we het zo.zij bleef doordreinen,en mij triggeren,ondanks dst ik heel duidelijk was wat ik wilde.ze liep tijdens het gesprek met politie en haar in het kantoor van Jumbo ook gewoon weg.geen houding met zelfreflectie en empathisch onlevingsvermogen.ze kwam koud en dominant over.dat viel mij erg op.ik was daarentegen heel vriendelijk,rustig en meewerkend in de hele afhandeling.en ik bood mijn excuses aan.ik was zelf inwendig ook erg overstuur,ik was bang,en mijn benen trilden.ik moest ook echt gaan zitten.het was de oorspronkelijke bedoeling om mij aan te houden en vast te zetten,daarom was er ook een arrestatiebus aanwezig.ik wilde alleen een boodschap doen en naar mijn moeder.dan kunt u zich voorstellen hoe ik mij voelde,ik was erg zomers gekleed,en had mijn mobiel niet bij me.ik was bang en in paniek.uiteindelijk mocht ik toch weg gaan,na uitleg van mijn stressvolle situatie,ik kreeg een winkelverbod van 2 jaar en zij heeft aangifte gedaan van winkeldiefstal,wat dus zeer zeker niet klopt en niet terecht is,en van mishandeling en binnenkort wordt ik uitgenodigd voor verhoor op het politiebureau.ik laat mij bijstaan door mijn advocaat,die heb ik al geregeld,want ik laat het hier zeer zeker,niet bij zitten.de cassiere heeft zeer zeker een groot aandeel in deze hele kwestie.zij had niet zo door moeten drammen,en als je appels besteld,dan wil je immers geen peren.30 gram of laat maar wezen,dat was mijn wens,en daar was ik zeer duidelijk in.maar dat werd niet gehoord en niet gerespecteerd.met vr.gr,Mevr.S Post,te Wolvega.

Gewenste Oplossing:

Ik verzoek dat de aangifte voor winkeldiefstal wordt ingetrokken,omdat dit niet het geval was.en ik verzoek dat naar haar eigen aandeel wordt gekeken en onderzocht.en ik verzoek dat de aanwezige camerabeelden worden gebruikt in de aanklacht tegen mij.getuigen hadden per direkt aangesproken moeten worden.dat is niet gebeurd vermoed ik.en ik verzoek excuses van haar voor haar doordrammen,intimidatie,en niet luisteren en mijn wens niet respecteren,en mij blijven intimideren en op de spits lopen drijven.