Mijn Klacht:

Middels dit relaas wil ik aangeven hoezeer je als consument klem kan komen te staan bij betalingsproblematiek, zonder enig mededogen, bijvoorbeeld van energieleverancier Vattenfall, eerder Nuon geheten. Sterker nog, de druk wordt enkel extreem opgevoerd.
Na de verkoop van het huis vorig jaar kreeg ik na maanden een eindafrekening van Vattenfall. Ik moest maar liefst €2600 nabetalen. Omdat de koop allang was beklonken en er een nieuwe eigenaar in het huis zat, kon er geen onderzoek achteraf gedaan worden, zo kreeg ik te verstaan. Ik besloot het te accepteren op voorwaarde van een betalingsregeling, om zo via maandelijkse betalingen het bedrag uiteindelijk te kunnen ophoesten. Door die regeling kwam er echter €400 bij, door zogeheten administratieve ‘kosten’, ofwel, ik zou zo’n €3000 kwijt zijn…
Na een aantal maanden keurig te hebben betaald kwam ik door vaste lasten en het feit dat ik een uitkering had in betalingsproblemen. In kwam in contact met een Arnhemse instantie voor schuldhulpverlening: SBBO, welke zeer doeltreffend en snel meedenkt in vergelijk tot de gangbare maar bureaucratische gemeentelijke instantie. Besloten werd bepaalde zaken even op te schorten en bijvoorbeeld Vattenfall dit aan te geven. Echter behalve dat deze gigant eerst niet eens antwoordde was er totaal geen begrip voor te vinden. Het werd uiteindelijk niet aanvaard. En SBBO werd als schuldhulpverlener domweg niet geaccepteerd. Dan te weten dat hetzelfde Vattenfall een speciale folder meestuurde omtrent zogenaamd een heel begripvolle houding bij betalingsproblematiek: “trekt u rustig aan de bel, dan vinden we wel een oplossing”, aldus de boodschap. In ieder geval, ik had, na ook zelf een brief te hebben geschreven, een maand overgeslagen met het idee mogelijk de volgende maand de draad weer op te pakken. Behalve het botte eerdere antwoord kreeg ik van Vattenfall in plaats van begrip de mededeling dat ik door het niet nakomen van de regeling – ik had dus enkel een maand overgeslagen en dit aangegeven – het hele resterende bedrag nu ineens diende te betalen, wetende dat ik zelfs het maandelijkse termijn eenmalig niet kon voldoen. Alsof ik dan wel ineens nog €2600 zou kunnen ophoesten. Omdat ik daar natuurlijk niets mee kon doen schreven zowel SBBO als ikzelf wederom een brief om een en ander weer uit te leggen en alsnog een begripvolle houding te bewerkstelligen. Echter in plaats van begrip kreeg ik enkel een extra financiële draai om mijn oren: het bedrag van €2600 werd verhoogd naar €3100, vanwege zogeheten aanmanings’kosten’….
In plaats dat ik door een tijdelijke time out financieel even op adem kon komen werd ik door deze totaal onpersoonlijke energiereus nog meer onder druk gezet en in een extra onmogelijke positie met de rug tegen de muur gezet. Daarbij werd de druk extra opgevoerd: als ik nu niet binnen een paar dagen dit betaalde zou de schuld worden overgedragen en zou ik via de gang naar de rechter ook nog eens op €2000 extra kosten kunnen rekenen. Zie hier het de daadwerkelijke gezicht van Vattenfall ondanks de zogenaamd ‘begripvolle’ houding op grond van haar genoemde folder…

Er was de mogelijkheid de gang naar de rechtbank af te wachten maar het risico van een negatief oordeel was veel te groot. Ik heb daarom zelf het voorstel gedaan dat ik het geld zou lenen en dan het originele bedrag zonder de aanmaningskosten zou betalen: dat werd ineens wel ok bevonden. Ik had die mogelijkheid via een bank: op de vraag wanneer ik het kon betalen gaf ik aan dat het waarschijnlijk nog diezelfde week zou kunnen. Zou ik niet aan mijn eigen voorstel voldoen zou de gang naar de rechtbank worden voortgezet, zo kreeg ik meteen weer ‘vriendelijk’ als stok achter de deur te horen…..
Echter tot overmaat van ramp ging er bij die bank iets mis waaronder een technische storing. Ik zag de bui hangen en wetende hoe bot Vattenfall reageert nam ik het initiatief daaromtrent zelf contact op te nemen voor deze klantvriendelijke leverancier zelf aan de bel zou trekken. Ik moet zeggen dat er toen keurig werd meegedacht en trof een coulante houding. Ik schatte dat het hooguit een paar dagen zou duren en er werd zowaar uitstel verleend. Daags voor de afgesproken datum was het geld echter nog niet binnen. Ik belde weer en wederom was een andere medewerker coulant, als het er de dag erop nog niet zou zijn zou ik weer bellen was de afspraak. Daags erna ging de telefoon terwijl ik aan het werk was: het was de persoon met wie ik de originele afspraak had gemaakt. Ik ben nog nooit zo arrogant te woord gestaan. Hij had er niets mee te maken dat ik nog aan het werk was en hij vond het totaal niet kunnen dat ik twee maal met een andere collega belde en de bestaande afspraak qua uiterste datum had veranderd. Als ik nu niet binnen twee dagen zou betalen dan zou alles inclusief de aanmaningskosten en de gang naar de rechter tegen mij ingezet worden, zei hij op een zeer botte toon. Alsof het oorlog was. Mijn weerwoord dat ik juist moeite deed om uit te leggen dat door omstandigheden waar ik geen invloed op had de betaling iets later zou komen pareerde hij door nogmaals te zeggen dat hij met collega’s niets te maken had net zo min als genoemde storing: ik had met hem een afspraak… Gelukkig stond het geld een uur later op mijn rekening en kon ik die persoon aftroeven door het meteen over te maken.

Ik hoop dat met dit verhaal nog eens duidelijk wordt hoe consumenten in het nauw gedreven kunnen worden door een totaal onnodig onredelijke aanpak middels gebrek aan coulance en enorme verhogingen van een openstaande rekening, door absurde aanmanings- of incassokosten, waardoor de rekening helemaal onbetaalbaar wordt. Voeg daarbij de dreigende taal met verwijzing naar een eventuele gang naar de rechter en het voorhouden van volgende torenhoge extra kosten. Of de arrogantie om geen begrip te tonen voor het feit dat het totale bedrag een paar dagen later komt. Het is gewoon absurd dat het sturen van een aanmaning een extra kostenpost van in mijn geval zo’n €500 met zich mee zou brengen. Bovendien: de zogenaamde kostenpost voor de originele betalingsregeling van maar liefst €400 ben ik inmiddels ook kwijt via de wel gedane maandelijkse afbetalingen… Op mijn opmerking dat ik die nu terug zou moeten krijgen omdat er geen sprake meer is van een regeling en ik hun ter wille ben door ineens te betalen, via nota bene een dure lening waarbij ik ook nog eens extra rente moet bekostigen, kreeg ik te verstaan dat deze ‘kosten’ nu eenmaal gemaakt zijn door de regeling die administratief moest worden geregeld.
Al met al ben ik dus veel meer kwijt dan de originele op zich al omstreden eindafrekening van maar liefst €2600, maar kon geen andere kant op. Enkel door puur winstbejag en een onmenselijke houding van een multinational die haar klanten enkel als nummers ziet. Komt er bij die klanten een persoonlijke kink in de financiële kabel dan zitten die in ieder geval bij Vattenfall als ratten in de val!

Gewenste Oplossing:

Minimaal teruggave van de €400 die zijn berekend als zijnde zogenaamde kosten voor de originele betalingsregeling, die niet eens van toepassing is omdat ik alles ineens betaalde via dure lening