Mijn Klacht:
Al ruim 2 jaar lig ik in de clinch met Wehkamp over een schuld en negatieve BKR registratie die mijn ex-vrouw heeft veroorzaakt. Bij Wehkamp kun je gewoon een account aanmaken zonder enige controle. Wehkamp neemt alles voor waar aan, zelfs een VALSE handtekening op een overeenkomst van gespreid betalen. Wehkamp denkt ook dat argumenten zoals betalingen van een e/o rekening geldig zijn als zijnde dat ik wist dat er een account op mijn naam bij Wehkamp bestond. Wehkamp, ik wist van niets af! Mijn ex-vrouw heeft meerdere schulden op mijn naam gemaakt met een valse handtekening. Wehkamp heeft ook verzuimd om te controleren of ik wel heb getekend voor een overeenkomst. Wehkamp heeft mij nooit persoonlijk benaderd over betalingsachterstanden en pakketten werden waarschijnlijk niet thuis maar op een afhaalpunt bezorgd.
Wehkamp geeft ook niet aan dat ze hebben onderzocht hoe het zit met de accounts op naam van mijn ex-vrouw zelf. Ik heb daar wel om gevraagd. Deze accounts geven waarschijnlijk meer inzicht in het gedrag van mijn ex-vrouw. Wehkamp denkt dat je alles weet en vergeet dat het binnen een relatie niet ongewoon is dat 1 van de 2 de financiën regelt omdat je elkaar zou moeten vertrouwen. Wehkamp geeft aan dat ze alleen contactgegevens hebben met de naam van mijn ex-vrouw, en dat is toch wel raar. Wehkamp geeft mij er zelfs nog de schuld van dat ik geen adreswijziging heb doorgegeven terwijl ik dat wel verplicht was. Wehkamp stuurt wel overzichten, maar die zijn mij natuurlijk nooit onder ogen gekomen. Dit soort argumenten worden overigens in een uitspraak over enkelvoudig verbintenissenrecht op 15 april 2015, ECLI:NL:RBMNE:2015:2055, door een rechter in Utrecht verworpen.
Ik word nu door Wehkamps absurde halsstarrige houding gedwongen om mijn tijd, en de tijd van een politieagent, te verspillen aan een aangifte wegens een valse handtekening van een lening die niet meer bestaat. Vervolgens moet ik een procedure bij de geschillencommissie BKR starten.
Op het moment dat ik bij toeval een brief van een incassobureau onderschep op het oude gezamenlijke adres meld ik mij pas. De betalingsachterstand is dan al enkele maanden oud. Maar het staat op mijn naam dus ik moet betalen. Dat doe ik dan maar, keurig volgens afspraak met het incassobureau van Wehkamp. De schuld is inmiddels al lang afgelost en het bedrag was disproportioneel voor het effect wat de negatieve BKR-registratie heeft op de aanvraag van een hypotheek. Ik word als notoire wanbetaler gezien terwijl ik dat niet ben, de kredietwaardigheid van mijn ex-vrouw staat helaas op mijn naam. Lees ook het artikel van 11 augustus 2017 in het NRC:
“Sinds 2011 ligt er glasheldere jurisprudentie van de Hoge Raad voor dit soort gevallen. In een zaak tussen Santander (het bedrijf achter ComfortCard) en een klant die in het BKR-register was opgenomen vanwege een relatief kleine betalingsachterstand, oordeelde ’s lands hoogste rechter dat BKR-registraties vallen onder de Wet bescherming persoonsgegevens. En verwerking van persoonsgegevens moet voldoen aan de beginselen van subsidiariteit en proportionaliteit, zo volgt weer uit het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens.
Van de Hoge Raad moeten kredietverschaffers een belangenafweging maken tussen de gevolgen van de registratie voor de consument en het maatschappelijk belang van een zo volledig mogelijk BKR-register. “
Wehkamp heeft ook een verantwoordelijkheid in haar zorgplicht naar de klant toe, maar deze neemt Wehkamp niet. Wehkamp komt met allerlei (standaard) argumenten die in bovengenoemde jurisprudentie door een rechter volledig van tafel worden geveegd. Wehkamp kan, net als andere bedrijven die het wel hebben gedaan, de negatieve registratie op mijn naam verwijderen. Maar Wehkamp eist een getekende schuldbekentenis en een kopie ID van mijn ex-vrouw. Wehkamp snapt niet dat er geen contact meer is, mijn ex-vrouw speelt struisvogelpolitiek. En Wehkamp verschuilt zich ook.
Gewenste Oplossing:
Wanneer op zijn minst de negatieve BKR-codering wordt verwijderd.
(10)
