Mijn Klacht:

Vanmorgen, ongeveer 10.35 uur, kwam ik op mijn elektrische fiets aanrijden bij de spoorwegovergang Loonsebaan in Vught. Op deze fiets maak ik behoorlijk snelheid, ongeveer 25 km per uur op dat moment. Op het moment dat mijn voorwiel vlakbij de slagboom is, zie ik dat de lichten rood worden. Omdat ik in feite de tel erna al onder de slagboom door ben, rijd ik door. De slagbomen begonnen pas te zakken op het moment dat ik het tweede spoor al over was. Ik ben mij dat zeer bewust, omdat ik geen enkel risico wil nemen bij spoorwegovergangen. Eenmaal beneden bij de Kampdijklaan aangekomen, sprak een van uw medewerkers mij aan. De manier waarop kwam bij mij niet prettig over. Ik was mij van geen kwaad bewust en ben gestopt om te horen wat hij te vertellen had. Ik was verbaasd over de manier waarop hij mij aansprak en zei daarom ook ‘pardon?!’. Volgens uw medewerker was ik de spoorweg overgestoken op het moment dat de spoorbomen al een eind gezakt waren. Dit was echt niet het geval. Ik ken de gevaren van spoorwegovergangen, maar belangrijker nog: ik ben me zeer bewust van het voorbeeld dat ik zou geven aan kinderen als ik zou oversteken op het moment dat de bomen dicht gaan of de bel al klinkt. Nu was echt een ander geval. Zou ik nu zijn gaan remmen, dan was ik op het eerste spoor tot stilstand gekomen en dat vind ik gevaarlijk. Ook omdat er door hevig remmen slipgevaar is. Dit wilde ik heel graag uitleggen aan uw medewerker, maar hij bleef bij zijn standpunt en wilde op geen enkele manier luisteren. Dat hij bovendien loog over de feitelijke situatie maakte mij erg boos. Bovendien wilde hij mij niet laten gaan op het moment dat ik zag dat de situatie zinloos was. Hij hield mij tegen door met zijn borst tegen me aan te duwen en me vast te pakken. Daardoor heb ik op een bepaald moment gevraagd of hij helemaal besodemieterd was. Ik heb ook hard geroepen, doordat hij mij absoluut niet wilde aanhoren. Enfin, dat hielp ook al niet. Uiteindelijk heb ik hem zijn verhaal maar af laten draaien en toen mocht ik gaan. Ook op dat moment, toen ik weg zou fietsen, duwde hij nogmaals met zijn borst tegen mij aan.
Het is maar goed dat ik verstand en ervaring genoeg heb om goed te handelen bij spoorwegovergangen. Daarop zal deze ervaring verder geen enkele invloed hebben. Maar als deze medewerker niet mij maar een puber, of iemand die geestelijk of mentaal minder sterk is, op deze manier aanspreekt, kan dat hele vervelende gevolgen hebben.
Ik snap helemaal dat Prorail er alles aan wil doen om spoorwegovergangen veilig te houden. En ik weet dat er mensen zijn die hele domme dingen doen. En ik kan me ook nog heel goed voorstellen dat wat uw medewerker denkt te zien afwijkt van wat ik feitelijk heb gedaan. Maar ik denk wel dat het heel belangrijk is dat u uw medewerkers traint om mensen zo aan te spreken dat u uw doel, meer veiligheid bij spoorwegovergangen, bereikt.

Gewenste Oplossing:

Als Prorail medewerkers getraind worden om mensen op een goede, motiverende manier aan te spreken.
Daar hoor ik graag iets over terug.