Mijn Klacht:

Na een val van mijn fiets met een snelheid van ruim 40 km/h op een fietspad zo’n 4km buiten Groningen kon ik niet verder fietsen. Ik heb familie gebeld, maar kreeg om 1.15 uur ’s nachts geen gehoor. Ik koos er dus voor om 112 te bellen en heb de situatie uitgelegd. De politie wilde niet komen, ‘we zijn immers geen taxibedrijf’, de ambulance wilde niet komen, ‘wij zijn er voor als elke seconde telt’. Dus bleef ik alleen, gewond en om 1.15 uur op het fietspad in the middel of nowhere liggen… Ik heb minutenlang mijn ouders gebeld tot ik gehoor kreeg, mijn vader heeft me al met al opgepikt. Ik heb ruim een half uur op het fietspad gelegen.

Gewenste Oplossing:

Ik zou graag dit verhaal vertellen aan de medewerkers die mijn verzoek om hulp hebben afgewezen. Ik ben niet heel boos, het is al met al goed afgelopen. Ik ben wel heel verbaasd dat dit de gang van zaken is... Stel ik had m'n telefoon leeg gebeld in pogingen mijn ouders te bereiken en het was niet gelukt. Stel, ik had letsel waarvan ik nog niet op de hoogte was door de adrenaline van het moment...
Mijn gevoel zegt dat de alarmcentrale een inschattingsfout heeft gemaakt, ik zou die erkenning wel willen.