Mijn Klacht:

De energiecheck voor de laagste inkomens wordt aangeboden om mensen te ondersteunen. Ik begeleid mensen met trauma’s en ik was met één van mijn cliënten bij de Karwei om de cheque te verzilveren. Het kost mijn cliënt überhaupt al veel moeite om binnen z’n situatie rust te vinden. Hij heeft PTSS en heeft last van zware paniekaanvallen en hij heeft een zéér laag zelfbeeld. Er waren wat vragen over hoe de medewerker het in moest voeren in de kassa. Waarop ze een leidinggevende vroeg hoe dit moest. Hij riep door de zaak: over welke bon gaat het? De ARMOEDEBON??? Mijn cliënt stond aan de grond genageld en z’n trauma’s werden weer diep geraakt. Dit heeft ervoor gezorgd dat we weer een paar maanden terug zijn geworpen binnen de begeleiding.

Alles voor de duurzaamheid, maar hoe zit het met de duurzaamheid van de mens zelf als je eigenwaarde op zo’n manier afgebroken wordt?

Waar haalt het Eniergieloket het lef vandaan om een bon zo te noemen. We zijn allemaal zo bezig om gelijkheid te krijgen, maar dit gaat wel ten kosten van de GEESTELIJKE GEZONDHEID EN EIGENWAARDE van mensen.

Het is net of we weer in de oorlogsjaren zijn waar mensen voedselbonnen kregen. Dit is zo neerbuigend voor mensen en dan kunnen er allemaal campagnes gevoerd worden voor gelijkheid, maar als je op zo’n manier betiteld wordt, dan is er géén sprake van gelijkheid, maar van het plaatsen van mensen in hokjes….een grotere ongelijkheid kun je je niet bedenken.

Misschien is het goed dat DAAR eens aandacht aan geschonken wordt.

Gewenste Oplossing:

Bewustwording en een andere naamvoering. Mensen en hun GEVOEL zijn véél meer waard dan het besparen van een paar euro's