Mijn Klacht:
Geachte Leger des Heils, ik wil u bedanken voor uw bijdrage aan het menselijk experiment dat u zo zorgvuldig uitvoert. In de annalen van de sociale wetenschap wordt uw werk vaak omschreven als “veldonderzoek naar de grenzen van menselijke draagkracht”. U heeft deze hypothese ruimschoots getest. Filosofen zouden zeggen dat u een nieuwe stroming heeft gecreëerd: Praktische Existentiële Herconditionering, waarin de mens wordt uitgedaagd om zichzelf opnieuw uit te vinden onder omstandigheden die zelfs Kafka zou hebben afgekeurd als “te overdreven”. Horror‑auteurs zouden u prijzen om uw vermogen om dagelijkse situaties te transformeren tot psychologische labyrinten waarin de hoofdpersoon — ik — telkens een nieuwe plotwending ontdekt die niemand had aangevraagd. Dramaturgen zouden uw werk omschrijven als een toneelstuk waarin de coulissen steeds verschuiven, de scripts herschreven worden zonder overleg, en de acteurs nooit weten of ze in een tragedie of een komedie spelen. Maar ondanks dit alles, wil ik u bedanken. Niet omdat het eenvoudig was. Niet omdat het prettig was. Maar omdat uw werk — bewust of onbewust — een diep inzicht heeft gegeven in de menselijke geest: Hoe ver kan een mens buigen voordat hij breekt? Dankzij uw inspanningen heb ik geleerd dat de grens verder ligt dan men denkt.
Gewenste Oplossing:
Ik verzoek u om deze situatie te erkennen en op de website duidelijk aan te geven waar men terecht kan voor hulp of ondersteuning.
