Mijn Klacht:
Wij zijn op 10 februari van Dusseldorf naar Madrid gevlogen, toen een overstap en van Madrid naar Bogota.
We reizen ivm een medische behandeling in het ziekenhuis wegens de ziekte ALS. We zijn twee veroleegkundigen die dhr. Turnu zouden gaan begeleiden gedurende deze lange reis en het verblijf.
We hebben voorheen alles tot in detail geregeld, telefonisch en bevestiging via mail.
Zowel dhr. Turnu als wij hebben meerdere malen toelichtingen gegeven over de situatie. Er werd door de huisarts van dhr. Turnu een formulier, toegestuurd door Iberia, uitgebreid ingevuld. Dit ging over de medische toestand van dhr. en begeleiding die hij nodig had.
Ruim van te voren hebben wij nogmaals telefonisch gebeld met de Iberia service, wat betreft de reis, de zitplaatsen gedurende de vlucht en of er extra beenruimte zou zijn ivm oprekken.
Dit werd door collega van jullie nagevraagd en verder in behandeling genomen. Er toegezegd dat dit allemaal geregeld zou zijn.
Echter de praktijk wijst uit, dat er bij aankomst op Düsseldorf niks geregeld was. De medewerkster aan de balie gaf aan op de vlucht naar Madrid drie plaatsen naast elkaar te hebben, maar zonder extra ruimte ivm het kleine vliegtuig. Dit hebben we die twee en een half uur goed weten te overbruggen.
Echter op de lange vlucht van Madrid naar Bogota, zat dhr. Turnu alleen. En de begeleiders samen gescheiden via het gangpad.
Hier wederom meermaals uitgelegd wat het belang is van de reis en dat dhr. gedurende deze reis hulp bij eten, drinken en het oprekken van zijn benen (ivm ernstige pijnen) was.
Hier kregen we het antwoord dat we dit maar in Madrid met de stewardessen moesten regelen.
In Madrid hebben wij dit besproken bij aankomst aan boord, waarna alle mensen al in het vliegtuig zaten, dit moesten meekrijgen. Ze hadden hier geen andere oplossing voor.
Nadat dhr. Turnu heel uitdrukkelijk op mindere vriendelijke toon heeft gezegd dat dit echt niet kon, toen werd er actie ondernomen. We hebben in het midden gezeten tegen de muur van een tussen cabine aan, samen, maar nog steeds geen enkele extra beenruimte. En dat terwijl door jullie is toegezegd dat die er gegarandeerd zou zijn.
Verder waren de transfers via de kleine rolstoeltjes vanuit vliegtuig stoel naar buiten duidelijk, maar het toch nooit de bedoeling zijn dat iemand hier in moet blijven zitten en zo tijdens een overstap getransporteerd moet worden? Dit is mensonwaardig en ik denk dat jullie je niet realiseren in welke maten dit iemand beschadigd?
Rolstoelafhankelijk zijn is al erg genoeg, laat staan om in zo’n wagentje rond gereden te worden.
Op 25 februari reizen wij terug. Voor die tijd moet het een en ander geregeld zijn wat betreft de terugreis. Dit willen wij niet nog een keer meemaken en accepteren wij absoluut niet.
We wachten op jullie reactie.
Met vriendelijke groet,
Michele Turnu, Sanne van Haandel en Tim Hendrikx
Gewenste Oplossing:
Wanneer dit op zeer korte termijn in behandeling wordt genomen en stappen worden ondernomen om de terugvlucht beter te organiseren.
