Mijn Klacht:
///Klacht 1:\
Donderdag 15 maart 2018. Tussen plm 18.25 uur en plm 18.55 uur. Lijn 14. Ingestapt: Halte Declercqstraat/Bilderdijkstraat. Uitgestapt: Verplaatste halte voor het Tropenmuseum. (Groot)wagennummer mij onbekend. Gereden door bestuurster van Indische of Rijksdelen-origine. Conducteur: Veertiger van volledig Nederlandse origine, slank, mager, volledig kaal.
Tijdens het door de werkzaamheden aan de brug Da Costakade/Declercqstraat/Da Costagracht noodzakelijke omleidingsrondje rijdend door de Kinkerstraat kondigde de conducteur aan dat er bij de volgende halte kon worden uitgestapt voor de Zeven Straatjes. Het kwam mij rijkelijk vroeg over. De halte Marnixstraat/Rozengracht naderend herhaalde hij deze informatie. Heeft deze man voldoende route/straatkennis, immers vanaf beide punten is het nog minstens vijf minuten lopen voordat men in de eerste van die straatje is. Nogmaals werd deze informatie herhaald bij de halte Westermarkt/Homomonument, dààr voegde u medewerker ook wat “lolligheden” over het Anne Frankhuis aan toe. Ter hoogte van de Dam ontstond het vermoeden dat deze tramrit voerde door het ‘Soete Lieve Gerritje’ van Den Bosch. Hohohohihihihuhuhuhahaha wat wat deze conducteur grappig. Men neemt de tram en men krijgt er een lolconferénce bij. “Gratis en voor niks”. De flauwheid van de “grappen”, de dictie, de stem, van de man, vooral tijdens de momenten dat hij Engels sprak. Alles was niet alleen oorpijnigend maar deed mij ook nog heftig verlangen naar het rennen in de richting van de niet in uw tramvoertuig aanwezig zijnde medicijnkast voor het ledigen van een doosje Rennies. In het voorste deel van de tram zittend riep ik steeds weer op verzoekende toon te stoppen met die ongein, kennelijk was de medewerker opgesloten in zijn eigen “lolligheden”. Het Rembrandtplein, De Stopera, Artis; de “humor” werd alsmaar “grappiger” met als ongekende hoogtepunt een briesende leeuw wat leuk werd gevonden door wat rond de twintig zijnde toeristen. Na het op bovengenoemde halte te zijn uitgestapt heb ik uw medewerker aangekondigd een klacht tegen hem in te zullen dienen, daarbij heb ik hem geadviseerd pal voor de aanvang van zijn dienst niet meer te drinken. De conducteur zei dat ik mijn “kop” moest houden.
Kop…
De niet tegen kritiek kunnende meteen in de ‘onbeschoftheidmodus’…
De tijd van de door wijlen Wim Sonneveld bezongen “grappige” Amsterdamse tramconducteur is Goddank ettelijke decennia voorbij. De reizen met het openbaar niet gezelliger makende bandjes zijn daarvoor
in de plaats gekomen. Niet gezelliger, wél aangenamer. De mens, zo ook zijn (reis)behoeftes, zijn de afgelopen decennia veranderd. Zakelijker. De reiziger heeft geen enkele behoefte aan ‘amuseurs’, ‘lolbroeken’, ‘komedianten’. Telkens nadat de man zijn kakaderrie door zijn microfoon had geslingerd was er voldoende informatie bevattende haltetekstje.
Mijn verzoek: Bestuurders moeten besturen, conducteurs moeten kaartjes verkopen, gevraagde informatie verstrekken. Als een reiziger wil worden geamuseerd gaat hij naar een blijspel, een lachfilm of het cabaret. De tijd van de anti-p.r.-bedrijvende trambestuurder/conducteurs dient voorgoed voorbij te zijn.
///Klacht 2:\
Tijdens de bovengenoemde klacht was ik weg naar een orthopedist, dat verklaart dat ik wat moeilijk liep. Buitengewoon triest is dat zich op welke wijze moeilijker bewegen voor veel mensen synoniem is met -een zekere- dronkenschap.
Later die avond liep ik van de Albert Heijn Kinkerstraat hoek Bilderdijkkade richting Bilderdijkstraat. Lijn 3 (of was het lijn 12?) stond nog aan de halte, ik rekende niet dat ik enige schijn van kans maakte want ik stond nog aan de overkant van de straat te wachten. De zware tas met boodschappen in de hand maakte ik seintjes in de richting van de bestuurder die zéér tot mijn verbazing op me bleef wachten waarna ik hem bij het betreden van de tram uitvoerig en welgemeend bedankte. Terwijl ik met mijn abonnement incheckte, zowat twintig seconden later alweer uitcheckte want ik ging maar één halte mee, vroeg de bestuurder allervriendelijkst: “Genoten van het borreltje?”
Geboren met een licht motorische storing, een enigszins gestoorde motoriek, krijg ik al mijn bijna zeventig jaar durende leven dergelijke vragen, de insinuatie dat ik gedronken zal hebben, tipsy, dronken, lazarus. ben. Ik antwoordde dat ik niet drink, bij de ‘potendokter’ was, dankte hem nogmaals redelijk luidkeels voor zijn extra wachten.
Gewenste Oplossing:
Ondanks het vrijemeninguitingsrecht kan niemand 100% alles zeggen wat hij/zij vindt, meent enzomeer. Voorzichtigheid blijft geboden, zeker als men op dat moment een (overheids)instelling cq bedrijfsleven representeert.
Wat de lollige tramconducteur allemaal zei was peuterschoollol, anti-reclame voor Amsterdam. De vraag van de trambestuurder was goed bedoeld, meelevend, desondanks kon hij ook niet. Zo lang een motorische gestoorde geen overlast veroorzaakt, hij overduidelijk geen pillen heeft geslikt, alcohol heeft gedronken, is zijn/haar gedrag niet verwijtbaar, hebben wij diegene op geen enkele wijze aan te spreken.
Vertrouwend dat het bovengenoemde de aandacht zal krijgen van de leidinggevenden van het Gemeentelijke Vervoer Bedrijf Amsterdam verblijf ik met gevoelens van de meeste hoogachting, vriendelijke groet, wens ik u allen een prettig weekend toe.
