Mijn Klacht:
Ik ben een alleenstaande moeder van 2 kinderen en ik ben 31 jaar. In 2006 waren mijn kinderen oud genoeg om naar de basisschool te gaan en ben ik voltijds terug naar school gegaan om een diploma te halen. I.p.v. in 4 jaar een MBO4 te behalen had ik maar 2 jaar gedaan en genoegen genomen met een MBO2 diploma. De keuze om te stoppen met mijn opleiding is omdat ik op studiefinanciering leefde en geen enkel andere inkomen had en kon ik absoluut niet verder gaan met mijn studie. Ik raakte in de schulden en kon alles niet meer opbrengen. Ik zakte steeds verder weg in een hopeloze situatie en zag uiteindelijk door het bomen het bos niet meer. Als ik niet koppig was en gewoon een uitkering had aangevraagd en vanuit mijn uitkering een opleiding was begonnen dan zat ik nu niet in deze ellende. Mijn schulden kon ik echt niet meer oplossen en heb daarvoor hulp ingeschakeld en uiteindelijk sinds januari 2014 heb ik WSNP toegekend gekregen en zit ik sindsdien in de sanering. Omdat mijn financiële situatie gestabiliseerd was, ging ik weer vastberaden een studie volgen en werk ik nu als administratieve medewerkster. Eindelijk dacht ik mijn toekomst te kunnen opbouwen. Eindelijk een start die ik jaren wilde bereiken. Ik zag het al helemaal voor me; even door een zure appel bijten van 3 jaar lang en ondertussen mijn best doen zodat ik straks na mijn WSNP periode alles geregeld heb op dat gebied. Mijn leven leek eindelijk op rit te komen… totdat ik net duo belde.
Omdat ik stopte bij MBO2 en niet MBO4 had behaald kreeg ik een studieschuld. Alles moet terug betaald worden. Standaard looptijd van een studieschuld = 180 maanden. Eind van mijn WSNP zit ik op een looptijd van 143 maanden. Maar omdat ik de 36 maanden van WSNP niks heb kunnen aflossen worden de 36 maanden afgetrokken van de 143 maanden. De 36 maanden van WSNP worden zomaar afgetrokken omdat er geen rente door wordt gerekend in mijn WSNP tijd. Maar zou ik niet in de WSNP nu zijn dan hoefde ik niks te betalen en de looptijd loopt gewoon door want ik ben een alleenstaande met een minimum inkomen. Betekend voor mij dat als ik mijn schone lei ontvang dan zal ik alsnog 107 maanden aan mijn studieschuld moeten gaan aflossen. Ik maak me nu al zorgen om die 107 maanden. Hier sta ik nu in mijn leven, fulltime aan het werk en ik zorg nu voor mijn inmiddels 2 pubertjes in huis en ik besef me nu dat ik met mijn inkomen die ik nu verdien nog financieel zwaar zal hebben na mijn WSNP. Mijn huurtoeslag, zorgtoeslag en vele kwijtscheldingen worden gedeeltelijk niet meer vergoed en toch moet ik dan alsnog mijn studieschuld gaan aflossen. “Máár” zei de stem aan de andere kant van de telefoonlijn van DUO; “Als je een bijstandsuitkering hebt of je hebt een inkomen op bijstandsniveau hoef je maar een minimale bedrag tot niets te betalen”.
Gewenste Oplossing:
Ik vind dat als je in een WSNP traject hebt moeten opvolgen dat de studieschuld mee moet gaan. Een mens moet al genoeg boeten in de periode van WSNP met leefgeld en alle toestanden daaromheen en alsnog laat DUO je uiteindelijk niet gaan. De regeling dat mensen die in de bijstand zitten niet hoeven te betalen en de werkende wel moet betalen is ook niet eerlijk. Mijn inkomen is als werkende €100,- tot €200,- meer dan als in de bijstand en daarbij moet ik veel meer inleveren. Waar gaat dit heen? De schuldvrije toekomst zal ik alsnog niet hebben en de motivatie om iets te maken van mijn toekomst begint echt weg te zakken. Ik kan me niet voorstellen dat je gedwongen word om op bijstand niveau te leven zodat men het financieel wel mag redden. Ik had de hele periode dat ik op studiefinanciering leefde geen uitkering ontvangen en dat komt mij járen heel duur te staan. Mijn schuldvrije toekomst begint wanneer ik de leeftijd van 43 jaar bereikt heb, dan pas ben ik echt vrij. Het enigste wat ik in mijn financiële situatie wens is een schuldvrije toekomst met een normale baan om voor mij en mijn gezin te kunnen zorgen zonder de financiële zorgen.
