Mijn Klacht:
’s morgens kom ik bij de postbussen, nr. 48 (met sticker brabants dagblad erop geschreven), zie de krantenbezorger, en vraag mijn krant. Die heb je al. (Ja, geleend van 46 en teruggestopt na het lezen), Ik zeg Nee, en blijf wachten. Hij kijkt niet in mijn postbus, keert zich om en gaat naar buiten. Hee, mijn krant , roep ik nog. Hij fietst weg. De zoveelste keer geen krant. Ik ben kwaad.
Gewenste Oplossing:
Als ik altijd mijn krant krijg.


