Mijn Klacht:
IN SHOCK | Dat waren onze meiden, dat waren wij bij thuiskomst en dat zijn we nu weer opnieuw! Een paar weken geleden werd ik mobiel gebeld door ons huisnummer, vrolijk nam ik op, de meiden die thuis gebleven waren wilden vast vragen of ze een koekje mochten ofzo, maar bij het horen van gegil, gehuil en paniek sloeg de schrik me om het hart. Wat was er in vredesnaam aan de hand thuis? Ik kwam er de eerste minuten niet achter, de meiden brabbelden tussen hun tranen en paniek woorden door als “Mama, Mama!”, “glas”, “veel glas”. WAT? Wat moest ik? Vreselijk was het… Ondanks mijn paniek heb ik er eentje tot bedaren kunnen brengen en mij laten vertellen wat er gaande was. Pfff, veel glas, maar geen gewonden, daar was ik inmiddels toen ik me naar de auto snelde achter. Maar veel glas, hoe dan, waarvan? In de auto ontving onze oudste dochter, naast mij, een App’je met foto’s. Mijn God, we moesten drie keer goed kijken wat we daarop zagen! Natuurlijk was er direct de opluchting, de beelden die ik inmiddels allemaal voorbij had zien komen in mijn gedachten waren ernstig, maar ook bleef er het ongeloof en het begrip van de grote paniek bij de meiden.
De meiden (11 en 13 jaar) waren even samen thuis, terwijl ik met onze oudste even weg was, onze oudste zoon was ook niet thuis en mijn man was met onze jongste en de hond even naar het bos. Terwijl ze boven op hun kamer waren, hadden ze wel een geluid gehoord, maar niet dusdanig dat ze daarop even poolshoogte gingen nemen. Toen ze op een gegeven moment even naar beneden gingen om wat te drinken en in de keuken kwamen, troffen ze ravage van glas aan. Horror! De glazen ovendeur van onze nog geen jaar oude ATAG oven was ontploft (!) en het glas lag in tienduizenden stukjes door de keuken! Ze waren bij dat plotselinge aanzicht vreselijk bang, was er iemand in huis die die deur kapot had geslagen en waar was die persoon dan nu? Dit kon toch niet zomaar gebeuren, dachten ze???
Tijdens onze autorit naar huis galmden hun stemmetjes, want wat zijn ze dan nog klein, door de auto. We hielden contact en stelden ze zo goed en kwaad als het ging gerust. Thuisgekomen was het aanzicht voor ons nòg erger dan we eerder op de foto’s gezien hadden. BIZAR!!!
Maar wat ontzettend veel geluk hebben wij gehad dat er op het moment van ontploffing niemand in de keuken/beneden was èn dat de hond niet alleen beneden was (!), daar waar ze eigenlijk altijd is! Ik moet er niet aan denken…
Het opruimen was een enorme klus, overal uit elkaar gespat glas en scherpe brokkel glasscherven nog vast in de oven: wat eruit moest vanwege de kinderen en de hond.
En toen, toen kwam het. Garantie denk je? Nou nee!!! ATAG komt ons geen mm tegemoet, wie zegt ze namelijk dat wij dat niet zelf gedaan hebben??? Pardon?! HOE halen ze het in hun hoofd dat ook maar uit te spreken?!?! In shock zijn wij weer opnieuw! De oven is 9 maanden oud!
Ze hadden de angst, de paniek, het ongeloof eens moeten zien (èn horen) op de koppies van onze meiden! Zijn ze nou helemaal!
WOEST ben ik, WOEST!!!
Een slagveld was het in onze keuken en bij even Google’n lezen we meer berichten over plotseling gesprongen glazen ovendeuren van voornamelijk Pelgrim, ook van Atag dus! Daarnaast heb ik het openbaar op Facebook gezet en laten delen, wat zelfs meerdere gedupeerden bij mij brengt! Werkelijk niet te geloven hoe Atag met z’n klanten omgaat, als ik dat allemaal lees. De impact is groot als je zoiets als dit aantreft en Atag wuift het weg en plaatst er zijn/haar vraagtekens bij!? Wij hebben nog een Atag combimagnetron in onze keuken, even oud (jong) als de bewuste oven en met zo’n zelfde deur… Het beangstigt me na alle andere verhalen meer en meer. En helaas kan je er niet alert op zijn, want er gaat niets aan vooraf, onze oven was al een paar dagen niet gebruikt! Werkelijk bizar…
Gewenste Oplossing:
Allereerst zou begrip en medeleven van Atag heel erg op z'n plaats zijn!
Daarnaast wil ik een vergoeding krijgen, nieuwprijs oven, zodat we een andere oven kunnen kopen. Helaas inmiddels niet meer van Atag, die kans hebben ze zelf vergooid!!!
(10)
