Mijn Klacht:
Donderdag 8-1- met bus 182 vanaf Leiden halte Meerburgkade stapte ik om 11.14 in bij vrouwelijke buschauffeur. Ik ben rolstoelafhankelijk heb heb een blindengeleidehond. Bij CS kwam zij naar mij toe en zei: weet u dat elektrische rolstoelen niet in de bus mogen? Ik antwoordde dat zij dan verkeerd geïnformeerd was. Dat geen natte accu’s in bus morgen, maar dat de laatste tien jaar geen rolstoel meer rijdt met natte accu’s en dat mijn rolstoel ook aan de afmetingen voor openenbaar vervoer voldoet.Zij gaf aan dat ze niets wist van accu’s maar wel dat ik toch moest inzien dat ik veel te veel ruimte innam. Niemand kan er meer langs! Op dat moment zei de jongen die voor mij de plank uitlegde tegen de chauffeur: kunt u iets naar voren rijden want u bent bij de boom gestopt. Zij zei toen tegen mij: dat bedoel ik nu dus. En ging zuchtend de bus naar voren zette. Op het moment dat zij zei: u snapt toch ook wel dat u veel te veel ruimte inneemt sprongen bij mij, 51 jaar oud en wel wat gewend, de tranen in mijn ogen. Alsof ik me niet al de hele dag schuldig voel! En de onmacht, want er waren zelfs mensen met boodschappenkarren gepasseerd! toen ik haar zei dat ik dit echt heel vervelend vond zei ze: ach, dat u nu niet eens kunt begrijpen dat ik ook maar gewoon mijn werk goed wil doen. Eenmaal uit de bus heb ik uw instantie gebeld en een klacht ingediend. Ik blijf er echter last van houden en wilde daarom u ook van de woordelijke uiteenzetting op de hoogte stellen, want juist die was zo vreselijk
Gewenste Oplossing:
Het liefs zou ik een gesprek met deze dame hebben, want wat gaat er in zo'n vrouw om?? Hoe kan je, nb vanuit je functie, je zo opstellen tegenover een ander mens?
