Mijn Klacht:
Ik moest afgelopen woensdag, 25 maart jl. even snel naar Aldi voor een paar boodschapjes. Ik ben – zoals gewoonlijk – naar binnen gelopen met mijn boodschappentas want, let wel, er stond NERGENS aangeduid dat een winkelwagen verplicht was. In de winkel werd ik aangesproken door een oudere medewerkster dat het verplicht was. Ik zei dat ik dat echt niet wist, dat het ook nergens stond aangegeven en ook geen contant geld bij me had omdat pinnen verplicht is ivm Corona. Ik mocht van haar doorlopen (kom er al jaren als vaste klant) en heb snel mijn paar boodschapjes in de tas gedaan. Ik ging ook bij haar in de rij staan. Eenmaal in de rij (1,5 meter afstand) liep de een na de andere klant de winkel in ZONDER wagentje. De cassière vooraan liep tegen iedereen te schreeuwen die binnenkwam dat het verplicht was, maar nogmaals, niemand die dat had geziengelezen. Dat werd ook door een klant hardop gezegd. Ik stond schuin achter haar, netjes te wachten tot ik kon afrekenen. De cassière vooraan, Lydia, zat gigantisch te foeteren en over andere klanten te roddelen tegen haar collega bij wie ik in de rij stond (dat doen ze dagelijks, dit was geen uitzondering) Ze werd steeds kwader. Ineens draait ze zich om naar mij en begint me uit te kafferen! Want ik sta daar met mijn tas. Of ik het allemaal niet begrijp, of ik het nieuws wel kijk want een karretje is verplicht. Dat is niet zo, alleen de meeste supermarkten nemen deze maatregel wel en desinfecteren de karren en geven hem aan de klant. Bij Aldi uiteraard niet, want low-budget, geen personeel. Ik vat hem. Ze ging nog even verder, want ze vroeg zich af waarom ik bij een andere supermarkt wel een kar zou pakken, nogmaals, of ik het allemaal wel snap, en ze was om 8 uur begonnen en had het zo zwaar, iedereen liep de winkel in ZONDER kar. Tja, dan gaat er bij de ingang toch echt iets mis en niet bij de klanten. Ik stamelde nog dat ik het had afgestemd met haar collega, dat ik voor deze keer een tas mee mocht nemen. Nou, ze ontplofte zowat. Alsof ik iemand vermoord had, zo crimineel voelde ik me. De cassière bij wie ik in de rij stond, riep haar vermanend toe. Ik rekende ernstig beduusd af, want ik werd in een volle zaak geschoffeerd. Eenmaal buiten bij mijn fiets heb ik een potje staan janken. Dat iemand je zo te kakken zet en niet op een normale manier tegen je praat. En het ook niet in haar hoofd haalt om een enorm bord voor de deur te zetten dat een wagen verplicht is, want daar gaat het al fout. Ik durf en wil niet meer daar naar binnen in ieder geval en haal mijn boodschappen wel ergens anders. Wat een idioot mens!
Gewenste Oplossing:
Dat de desbetreffende medewerkster een zware reprimande krijgt en ik wil een excuus!
