Mijn Klacht:

Een laatste wedstrijdje in de Kuip met mijn pa

Vandaag zou ik voor de laatste keer met mijn vader naar een wedstrijd van Feyenoord gaan in de kuip Rotterdam. Mijn vader heeft Alzheimer en heeft mede daarom, ook omdat hij moeilijk ter been is, een Valys pas. Wat een mooie oplossing is om nog een keer naar de Kuip te gaan en voor de deur te worden afgezet ipv met de trein en metro. Ik was bij voorbaat al in een jubelstemming, geen gezeur met de trein.

De Valys hadden we om half 11 vanochtend besteld en om 15 uur in de middag zouden we weer bij de Kuip, Maasgebouw, worden opgehaald.
Echter om 10 uur stond het taxibusje voor de deur met chauffeur Peter en gingen we op weg. Na nog drie personen te hebben opgehaald gingen we eindelijk om 10.45 de rijksweg op richting Rotterdam.
Eh richting Rotterdam? Nee meneer ging eerst naar Delft de derde persoon in de auto daar afzetten. Ok dacht ik, hij zal wel weten wat hij doet? Daar ben je toch chauffeur voor en er zal toch wel een gedegen planning bij de Valys zitten zou je denken.

Inmiddels was het 11.40 uur en was mevrouw Delft afgezet en hoorde ik de chauffeur lollig hardop zeggen: zo de volgende patiënt naar Hillegersberg.
Ik zeg: meneer pardon? Hillegersberg? Wat zou u er eens van vinden als we richting de Kuip gaan. We gaan naar een wedstrijd die om 12.15 uur begint.
Ja, zegt de man, is er een wedstrijd dan? Nee ik ga met mijn vader bij oma op bezoek in de Kuip nou goed! Ik had het nog heel lang volgehouden, maar werd nu lichtelijk geïrriteerd.
Ja mevrouw, maar ik kan er niets aan doen dat Hillegersberg dichter nu bij mijn route ligt dan Rotterdam Feyenoord. En ik kan er sowieso niets aan doen want ik heb deze rit niet gemaakt.
Nou meneer ik zal u eens wat vertellen: u gaat nu richting de Kuip want ik word nu echt boos. Wat is dit voor een bedrijf? We zijn al te laat want dit redt je niet hoor in 20 minuten. Nee zei hij, ik zal ook niet dichtbij het stadion kunnen komen! Ik zeg: pardon? De Valys, is dat niet iets van een vervoersbedrijf voor ouderen die of als slecht ter been, dement of weet ik het wat zijn? Waarvoor denk jij dat wij hier in deze taxi zitten?
Het stoom kwam echt werkelijk overal uit.

Meneer ging toch maar direct richting de Kuip, geen excuses aan het vrouwtje die in een rolstoel in Hillegersberg moest zijn van meneer de chauffeur, die moest nog maar even blijven zitten. We reden inmiddels al bijna 2,5 uur in de rondte. Dus ach!
Als je nou een loze zondag tegemoet gaat en je denkt wat zal ik eens gaan doen vandaag? Bel de Valys, je kan de hele dag mee toeren….

Bij de Kuip aangekomen, inmiddels 12.40 uur, dus inmiddels was helft 1 bijna voorbij, 2 kaartjes totaal 75 euro, kon meneer niet dichtbij komen dus of we bij de tramhalte uit konden stappen. Ik vraag nog beleefd, terwijl ik m liever over de straat had getrokken, of we op deze plek dan ook weer gehaald worden? Nou zegt hij: daar moet je dan maar even over bellen. Over bellen? Ik heb toch een retourtje of ben ik nou echt helemaal achterlijk geworden.

Mijn vader en ik zo snel als we konden richting vak D. We moesten zeker nog een kwartier lopen en mijn vader trok dat helemaal niet. Hij moest onderweg twee keer stoppen, ik dacht die legt het loodje hier nog straks, dus ik werd ook licht paniekerig. Staan we dan in de stromende regen te luisteren naar een kolkende Kuip en wij staan buiten.

Afijn uiteindelijk kwamen we bij ingang 45 waar we moesten zijn. Ik kon het niet meer over mijn hart verkrijgen om mijn vader nog 23 rijen naar boven te zeulen naar onze stoeltjes. Dus we hebben beneden in de kantine een kwartiertje van de tweede helft gekeken met een glas cola om mijn vader even te laten rusten.
Ik was zo ontzettend over de zeik dat ik had besloten om een kwartiertje tweede helft in de kantine te kijken en daarna met mijn vader richting tram te lopen om naar Rotterdam centraal te gaan. Die Valys kon mij echt de pot op.
Maar omdat wij wisten hoe dat zou gaan na een wedstrijd, namelijk dat je met ongeveer 10.000 mensen tegelijk bij de tram staat en na 2 uur dan een keer als een sardien in een blikje naar het station wordt vervoerd, leek mij het meest verstandige de wedstrijd maar te laten voor wat hij was en aan onze terugreis te beginnen voordat het stadion leeg liep. En een gegarandeerde zitplaats voor pa in de tram.

Nou gelukkig verliep dat redelijk voorspoedig allemaal. Eenmaal op het station moest ik nog een kaartje kopen want we gingen tenslotte niet met het openbaar vervoer dus mijn ov chip niet meegenomen. Aangekomen bij de poortjes bleek de ov kaart die pa wel bij had, niet genoeg saldo te hebben. Ik dacht: ook dat nog. Pa ga vlak voor het poortje staan en snel erdoor heen, dan kom ik gelijk achter je aan. Ik dacht niet genoeg saldo mijn hoela, ik ben er echt helemaal klaar mee met deze middag.
Ik dacht als we in de trein controle krijgen dan zeg ik gewoon tegen pa: pa even luisteren, je weet niks, je kan niks en je snapt niks. Maar geen controle. Pfew!
In Gouda hetzelfde trucje nog even herhaald en we waren eindelijk thuis.

Toen mijn moeder de deur voor ons open deed zei ze: nou, ik heb jullie niet zien zitten hoor! Nee zeiden we toen in koor: dat kan heel goed kloppen, want we zaten er ook niet!

Gewenste Oplossing:

Geld kaarten Feyenoord terug en voor de rit.