Mijn Klacht:
Bij aankomst hebben we ruim 3 uur in de rij moeten staan in een rij die niet eens zo lang was. Aan de balie hebben we nog gevraagd of we de volgende dag een pony zouden krijgen, het antwoord was ‘ja’. De volgende dag zijn we maar eens gaan vragen hoe het zat met de pony’s. De eerste 5 medewerkers die we tegenkwamen wisten nergens wat van af en we werden uiteindelijk naar de receptie gestuurd. Bij de receptie aangekomen werden we doorgestuurd naar de stallen. Daar aangekomen zagen we een groep weglopen met pony’s en ouders. Wij dus vragen aan een van de medewerkers naar een pony. Wij kregen te horen ‘er zijn geen pony’s meer’ en ‘dan had je vroeger moeten zijn’ Wij waren nergens van op de hoogte, en in onze envelop had blijkbaar de informatie moeten zitten, niet dus! We hebben nog gevraagd of we konden aansluiten aangezien de groep met mensen nog voor ons stond. Nee, want er zijn geen pony’s meer. Onze dochter begon inmiddels al te huilen aangezien het onze enige dag was waarop wij een pony konden hebben i.v.m. ons kort verblijf. De rede dat wij naar Slagharen zijn gegaan is juist vanwege de Pony. We werden weer naar de receptie gestuurd, na veel discussie en veel onderling gebel was er toch een Pony. Wij moesten naar de paddocks. Wij moesten achter het reuzenrad zijn, dus wij die kant op… Aangezien de instructies niet heel duidelijk waren hebben we onderweg maar navraag gedaan, en 4 keer werden we doorverwezen naar de receptie, en 1 persoon wees ons weer door naar de stallen waar we begonnen waren. Daar kregen we weer te horen dat er echt geen pony’s waren (er stonden er genoeg, dus raar om dat te zeggen) Inmiddels waren er al 2 andere gezinnen aangesloten, ook deze gezinnen hadden geen informatie ontvangen, geen formulier, en waren net zo vaak van het kasje naar de muur gestuurd. We waren inmiddels al bijna 2 uur verder en uiteindelijk mochten we een pony uitzoeken (want die waren er spontaan weer). ‘Ik heb wel je formulier nodig’ kregen we te horen. Een formulier die wij nooit hebben ontvangen. We werden weer richting de receptie gestuurd voor een formulier. De pony die we uiteindelijk konden meenemen was een ‘knuffel Pony’ en daar kon je niet op rijden, mijn dochtertje weer een beetje verdrietig, want die zag overal meisjes op Pony’s rijden. Samen met de andere gezinnen werden we begeleid met de pony’s naar onze huisjes zonder uitleg of tips. Onze Pony had vieze poten en een vieze staart, even later werd duidelijk waarom. Het beestje had enorme diarree, erg leuk zo voor je huisje, het beestje had er duidelijk last van. De pony borstelen en knuffelen was nu wat minder aangenaam. Van een ander gezin kreeg ik te horen waar de ‘cowboy’ stond en ben daar met de pony naar toe gegaan. Uitgelegd dat de pony diarree heeft en erg onrustig is. Een andere Pony was niet mogelijk en het feit dat de Pony helemaal onder zijn eigen ontlasting zat maakte hem niets uit. ‘Zal wel door het gras komen’ zei de man. ‘Zet hem maar even hier weg dan kijk ik er even na……’ Ik ben er bij blijven staan en er werd helemaal nergens naar gekeken. Alle ander Pony’s waren schoon en zaten niet onder de ontlasting, dus normaal leek het mij niet. Ondertussen kwam er nog een gezin aan met de vraag hoe het zit met de Pony’s, ook deze mensen hadden geen informatie ontvangen en kreeg te horen dat er geen pony’s waren, en wederom een meisje in tranen. Ik heb de Pony maar weer meegenomen. We kwamen uiteindelijk iemand tegen met veel verstand van paarden, een gast. Deze heeft ons nog geholpen met tips en constateerde ook dat onze Pony toch wel een beetje ziek was. Alles bij elkaar hebben we een erg naar gevoel overgehouden aan het verblijf en maar een korte periode een Pony gehad. Daarnaast was het huisje erg smering en de badkamer zat vol schimmel en het rook erg muf.
Gewenste Oplossing:
Het is aan Slagharen om een passende oplossing te bieden.
