Mijn Klacht:

Op 25 november 2011 ben ik bekeurd voor het “reizen zonder geldig vervoersbewijs”. Hier wil ik graag bezwaar op maken gezien ik wel degelijk in het bezit was van een geldig vervoersbewijs.

Bij het uitstappen op metrostation Eendrachtsplein werd ik tegengehouden door, naar alle waarschijnlijkheid, een BOA OV RET. De dame vroeg mij naar mijn vervoersbewijs. Omdat ik die dag heel toevallig een informatieve discussie op mijn werk heb gehad over het openbaar vervoer en de regelgeving die van toepassing is, vroeg ik de medewerkster om uitleg over de procedures die van belang zijn voor de reiziger bij controles. Het antwoord van de medewerkster was dwingend “uw vervoersbewijs meneer”. De toon en houding waarop werd geantwoord op mijn oprechte interesse was nogal aanvallend van aard waardoor ik mij niet meer op mijn gemak voelde. Uit onzekerheid vroeg ik de medewerkster of ik haar legitimatie mocht zien terwijl ik mijn vervoersbewijs uit mijn binnenzak haalde. Het antwoord was wederom dwingend “uw vervoersbewijs”! (Geen legitimatie gezien dus…) Met mijn vervoersbewijs in mijn handen besloot ik om constructieve feedback te geven voordat ik mijn vervoersbewijs zou overhandigen. Het gevoel wat bij mij werd opgewekt wens ik niemand toe in het openbaar vervoer en als goedwillige burger wil ik graag mijn steentje bij dragen aan een menselijke samenleving. Los van het feit dat ik niet zeker was of ik wel een medewerkster voor me had staan die boa-bevoegd is gaf ik mijn legitimatiebewijs en mijn vervoersbewijs aan de medewerkster nadat zij als respons mijn legitimatie vroeg. Toen ik deze overhandigde gaf zij mij mijn vervoersbewijs terug met de mededeling dat ik een boete kreeg omdat ik mijn vervoersbewijs na driemaal vragen niet wilde laten zien.

Als klap op de vuurpijl kwamen twee agenten aanlopen die ondersteunende werkzaamheden aan het verrichten waren bij de controle. Toen ik aangaf dat ik in eerste instantie meer informatie wilde over de procedures en dat ik wel een geldig vervoersbewijs bij me had, keken ze de boa medewerkster aan en zeiden ze, naar mijn gevoel heel minachtend, “Oh… hij is onze aandacht niet eens waard joh” en liepen vervolgens weg.

U kunt misschien wel begrijpen hoe een reiziger zich moet voelen na een dergelijke bejegening. De identiteit van RET en de imago die zij willen overbrengen onder de stakeholders komt in dit geval niet overeen. Dit is een flinke verbeterpunt voor een organisatie met zo een grote omvang.

Zoals u kunt zien in de bijlage heb ik tijdens mijn reis een geldig vervoersbewijs gehad en heb ik netjes in en uitgecheckt. Verder ben ik te allen tijde bereidwillig geweest om mijn vervoersbewijs te overhandigen. Vandaar mijn bezwaar tegen de opgelegde boete.
De klacht dien ik in tegen R.E.T. en de werkwijze van de medewerkster die deed lijken alsof ze op zoek was naar een reden om een reiziger te bekeuren. Als mij op dat moment werd verteld dat oprechte nieuwsgierigheid naar de werkwijze van de R.E.T. mij geld kost had ik als een financiële slaaf (zoals ik ook ben behandeld) mijn mond gehouden.

Ik begrijp dat de R.E.T., zoals vele andere organisaties, in een financiële doolhof zit. Dit is echter geen reden om op deze manier met medemensen om te gaan maar juist op zoek te gaan naar creatieve oplossingen en verbondenheid.

Mijn steun heeft deze organisatie verloren.

Juan Echeverry Gonzalez

Gewenste Oplossing:

Inmiddels maak ik al twee maanden geen gebruik meer van het openbaar vervoer en ben van plan dit zo veel mogelijk te vermijden omdat ik een organisatie als R.E.T. niet meer financieel wil steunen.
Daarnaast wens ik dat de betaalde boete en opslag worden kwijtgescholden.