Mijn Klacht:

Na jaren echt aan het bestaansminimum te hebben geleefd, kregen we eind 2013 te horen dat ik, volgens het dossier wat ze van mij hebben bij de Sociale Dienst Maastricht, al sinds 2003 volledig afgekeurd ben. Hierover is ons niets verteld. Volgens dit zelfde dossier ben ik in 2006 voor de tweede keer volledig afgekeurd, wederom is ons niets verteld. In 2008, de derde ronde, ben ik weer volledig afgekeurd, U raadt het al, ons is niets verteld.

Eind 2013, toen mijn huisgenote / ex vriendin een keuring kreeg vanwege een mogelijk re-integratie traject, waren we verbaasd, er kwam een vervolggesprek achteraan. Tijdens dit gesprek kregen we te horen dat zij, op dat moment al 53, sinds haar 17de al in de Wajong ingeschreven had moeten staan. Wel geteld 36 jaar te laat in de Wajong, en dat terwijl de Wajong schijnbaar pas sinds eind jaren 90 bestaat.

Aan het eind van dit gesprek, eind 2013, werd ons gevraagd of we nog vragen hadden, ja die hadden we. Hoe staat het ervoor in mijn situatie nu zij is afgekeurd en naar Wajong wordt over geschreven?. Moet ik mijn inschrijving bij UWV als werkzoekende fase 4B blijven verlengen?, blijf ik bij de Sociale Dienst op de lijst staan?.

Mijn dossier werd erbij gepakt, de contactpersoon trok opeenvolgend helemaal wit en rood weg. Nadat ze in mijn dossier het gedeelte over de keuringen had doorgelezen vroeg ze ons waarom we voor mijn WAO uitkering nog niet bij de UWV waren geweest, bij de Sociale Dienst had ik al sinds 2003 niets meer te zoeken. Volgens mijn dossier ben ik namelijk al sinds 2003 volledig afgekeurd, zonder enige vooruitzichten op verbetering.

Op die vraag konden wij meteen antwoorden dat we in al die jaren nooit te horen of te lezen hebben gekregen dat ik afgekeurd zou zijn. Het enige dat we wisten was dat we steeds te horen kregen dat we “over een tijdje weer een oproep voor een re-integratie keuring zouden kunnen krijgen”.

Bij de Sociale Dienst Maastricht hebben ze mij dus al die tijd in de bijstand laten door modderen met mijn toenmalige vriendin, terwijl ik volgens deze laatste contactpersoon in 2013 al sinds 2003 onder de WAO hoor te vallen, bij het UWV/CWI.

Op haar advies hebben we een gesprek aan gevraagd bij het UWV Heerlen. Bij UWV Heerlen aangekomen werd ons direct al verteld door deze dame dat ze niets kon of wilde doen omdat ik geen 30 jaar arbeidsverleden kon overleggen. We hebben in Nederland maar een bewaarplicht van 5 jaar. Zoek de fout in dit plaatje.

We kregen niet eens de kans om ook maar één woord uit te brengen en ze was alweer vertrokken, lekker behulpzame contactpersoon voor een organisatie als het UWV.

Na al deze ongein en negatieve verrassingen was ik tijdelijk helemaal uit het veld geslagen. Op het moment dat ik alles op een rijtje dacht te hebben, heb ik de directie van het UWV, locatie Amsterdam, 2 maal een aangetekende brief gezonden met de vraag of zij me willen helpen alles op te lossen. Beide brieven, de eerste verstuurd op 27 Februari 2015, zijn aangekomen, er is getekend voor ontvangst. Tot vandaag aan toe heb ik op geen van beide brieven antwoord, een oplossing of zelfs maar een simpele reactie ontvangen.

Ongeacht waar en door wie de fouten gemaakt zijn, wil ik dit graag de wereld uit geholpen hebben, liefst zo snel mogelijk. 10 Jaar na de eerste afkeuring pas te horen krijgen dat je afgekeurd bent, daarna bijna 2 jaar verder nog steeds geen eerste betaling hebben gezien, niet geholpen worden door Sociale Dienst Maasticht of UWV/CWI Heerlen, dit is te zot voor woorden.

Mijn toenmalige vriendin en ik zijn al sinds 2006 uit elkaar en ik kan nergens heen omdat mijn WAO niet betaald wordt, en ik volgens het dossier bij de Sociale Dienst geen recht heb op Bijstand, want, ik kom in aanmerking voor WAO.

Gewenste Oplossing:

Wanneer ben ik tevreden..........

tevreden ben ik zodra de gemaakte fouten gecorrigeerd zijn, ongeacht wie ze gemaakt en verzwegen heeft, en de uitkering die ik sinds 2003 al had moeten ontvangen berekend en uitbetaald is geworden.