Mijn Klacht:

Ik heb 29 juni een motorongeluk gehad en ben met de ambulance naar de eerste hulp gebracht. Ik had daar pijn aan m’n rechter duim en pijn aan m’n linker schouder. Er zijn op de SEH foto’s gemaakt waaruit bleek dat ik een gebroken duim had die geopereerd moest worden. Op de schouderfoto bleek er geen letsel te zien.
De operatie aan m’n duim is goed gegaan en daar ben ik tevreden over. Echter ik bleef schouderklachten links houden waarop ik tot tweemaal naar de huisarts ben gegaan. De huisarts vertelde mij dat er geen afwijkingen te zien waren op de foto. Echter na 8 weken hield ik last en ben weer naar de huisarts gegaan. Hier bleek dat nadat de huisarts de foto nogmaals had bekeken dat er een links-rechts verwisseling was opgetreden! Ik heb op de SEH aangegeven dat ik pijnklachten had aan mijn linker schouder maar rechts is afgebeeld (waarschijnlijk omdat ook mijn duim rechts pijn deed).
Op het vervolgconsult voor mijn duim op de polikliniek noemde ik mijn schouderklachten links op. De traumatoloog noemde op dat er een foto was gemaakt van rechts en dat daar niets op te zien was. Vrij luchtig schoof hij van tafel dat er dus een links-rechts verwisseling was opgetreden. Hierop ging ik voor een foto van de juiste – rechter – kant. Het laconieke karakter van de chirurg is nog te overkomen en dat hij direct een nieuwe foto aanvroeg is adequaat.
Echter op deze foto was niets te zien en er werd een MRI afgesproken.
Op de MRI heb ik vervolgens weer weken moeten wachten. Nadat de MRI was gemaakt zou ik een belafspraak krijgen voor de uitslag. Op de bewuste dag wordt ik gebeld door een assistente dat de uitslag nog niet bekend is en dat ik nog langer moet wachten.
Logischerwijs wringt hier de schoen. Op het moment dat ik vervolgens weken lang met schouderklachten loop en daarna nog een aantal weken moet wachten voor een MRI en vervolgens nog gebeld wordt door een assistente met de boodschap dat ik nog langer moet wachten op een uitslag wordt ik boos.
Een aanvankelijke medische fout wordt niet adequaat onderkend en vervolgens wordt een patient met pijnklachten een volgend langdurig traject ingestuurd.

Gewenste Oplossing:

Een adequate reactie van de betrokkenen zou mijns ziens bestaan uit het onderkennen wanneer er een medische fout is gemaakt. Hier aandacht aan besteden, dan kun je in 9 van de 10 gevallen rekenen op begrip. Er worden fouten gemaakt waar mensen werken, dat begrijp ik.
Dit enigszins laconiek wegwuiven en gewoon 'buisiness as usual' verder gaan wekt weerstand op, dat heeft het ook zeker gedaan bij mij.
Ten tweede vind ik het ook niet adequaat om een patient vervolgens op het reguliere MRI programma te plannen. Elke leek weet ook dat er wachtlijsten voor MRI's bestaan maar als je als patient al 10 weken met schouderklachten rondloopt en er het e.e.a. is fout gegaan in het diagnostisch proces verwacht je toch wat meer zorgvuldigheid van je zorgverlener.
Het diagnostisch proces loopt nog, mocht ik door deze links-rechts verwisseling en gepaarde vertraging in behandeling blijvend letsel oplopen sluit ik een formele klacht niet uit.