Mijn Klacht:
Mijn dochter van 3 jaar, heeft in haar schoen een speelgoed waterkoker gehad. Zij heeft hier de ochtend dat zij hem gekregen heeft mee kunnen spelen en al snel ging het knopje kapot waardoor de waterkoker het niet meer deed tot groot verdriet van mijn dochter. Gelukkig had ik de bon nog dus besloten we vanmiddag tussen alle bedrijvigheid door de waterkoker te gaan ruilen. Ik had de bon in de doos gestopt, echter had mijn man de batterijen nog uit de waterkoker gehaald en de bon dus niet terug gedaan wat ik niet wist. Maar goed, ik met mijn dochter op de fiets snel naar de blokker in spijkenisse centrum omdat dat de winkel is met speelgoed zodat ik dacht ik hem snel kon ruilen. (blokker in waterland is veel dichterbij maar volgens mij verkopen zij niet al het speelgoed wat in de krantjes staat vandaar mijn keuze voor blokker centrum), Kom ik daar aan, staan er 2 medewerkers , waarvan 1 vroeg (degene die naast het kassablok stond in gewone kleding dus ik neem aan bedrijfsleider of assistent bedrijfsleider). en vroeg of ze ons kon helpen, Ik zei nog waar mijn dochter bij was, ja mijn dochter heeft deze voor sinterklaas gekregen en helaas is deze kapot gegaan. Mijn dochter vertelde zelf ook nog haar verhaal en andere medewerkers waren heel vriendelijk tegen haar). Degene die ons hielp, speelde het spel niet mee maar vroeg gelijk heb je een bon? ik zei ja, in de veronderstelling deze nog gewoon op zijn plek zat onder in de doos…maar helaas, deze zat er niet in….Ik mijn man bellen of hij wist waar hij hem gelaten had maar hij zei hij het terug in de doos had gedaan…niet dus. bon kwijt…
Dus ik zei dit tegen de medewerker. Tja zonder bon kunnen we niet ruilen…
Nu weet ik dat dit de regels zijn zonder bon niet ruilen…
maar ik zelf heb een tijd geleden bij Blokker gewerkt, en weet ook dat je (toen in ieder geval) best wel kan ruilen zonder bon..geen geld terug dat snap ik maar ruilen voor hetzelfde artikel….
Ik vroeg haar of dit misschien mogelijk was, nee antwoordde ze zonder ook dan maar enig empatisch vermogen naar mijn huilende dochtertje zonder bon kan er niet geruild worden. Omdat ik ten eerste heel dat end gefietst had, ik 2 dagen met een teleurgesteld kind zat omdat haar cadeau kapot is en dus voor niks was gekomen raakte ik geirriteerd en besloot iets te doen waarvan ik ook wel weet /wist dat niet mocht. Ik kocht een nieuwe waterkoker en liep vervolgens de winkel weer terug in en wilde de waterkoker terugbrengen met de bon van de nieuwe waterkoker. Natuurlijk snap ik ook wel dat dit niet de gang van zaken is maar het is meer het gevoel van onvrede hoe je werd behandeld, zonder enig begrip en zo stellig vasthouden aan de regels, terwijl je soms best wel kan afwijken lijkt mij.
Toen ik dus terug kwam zag ze me al aankomen en reageerde gelijk al van , dat gaan we niet doen en dat mag niet kan niet etc etc…
Ik vind dit dit sowieso wel apart omdat ik morgen naar een andere winkel kan gaan en dit alsnog kan doen maar goed…
Vervolgens, vroeg ik haar om haar naam zodat ik een klacht in kon dienen over de hele gang van zaken en manier waarop ik geholpen werd. Ze zei gerririteerd dat ze mij haar naam niet gaf? is dat niet raar voor een (assistent) bedrijfsleider? Vervolgens ben ik boos weg gelopen en heb aangegeven ik hier werk van ga maken, ik zo niet wens behandeld te worden. Ik loop weg en hoor haar tegen haar collega mopperen en met een zwaar boos gezicht achter het kassablok verdwijnen.
Nu gaat het mij om het volgende, ten eerste snap ik echt wel dat je zonder bon niet mag ruilen maar het is wel de toon die de muziek maakt ze had ook een beetje begrip kunnen tonen dat het heel vervelend is dat wij voor niks zijn gekomen, dat mijn dochter haar waterkoker kapot is etc etc….mijn dochter was erg verdrietig en het enige wat ze zei, op de vraag van mijn dochter of zij geen waterkoker meer hadden was “we hebben ze nog wel maar dan moet je moeder wel een bon hebben” ….
Mijn dochter is 3 jaar en verstandelijk gehandicapt. Zij snapt dat natuurlijk niet, zij wil een nieuwe waterkoker,
ten tweede, als ze assistent of bedrijfsleider is, dan is ze in mijn ogen niet capabel genoeg, je moet toch op zijn minst met klanten om kunnen gaan? zeker als klanten boos of geirriteerd raken, daar krijg je toch trainingen voor?
Natuurlijk is het lastig om heel de dag met (lastige) klanten om te gaan dat snap ik echt wel, maar in eerste instantie was ik echt geen lastige klant. Het enige wat ik wilde was een andere waterkoker voor mijn dochter….
Vervolgens als ik weg loop ben ik er zeker niet van gediend dat er dan nog gemopperd wordt waar ik nog bij sta / loop…
Ik heb geen scheldwoorden gebruikt, ben niet agressief geworden, ja ik was geirriteerd . Lijkt mij dat je daar als je bij een winkel werkt een minimale vereiste als blokker zijnde.
Daarnaast mag er ook rekening gehouden worden in deze tijd met kinderen die cadeautjes krijgen en deze kapot zijn-gaan dat het voor een kind ook echt niet leuk is en dat sommige kinderen daar wat lastiger mee om kunnen gaan dan andere kinderen…
Ondertussen heb ik de bon al gevonden en ga ik bij een andere blokker welliswaar het waterkokertje alsnog ruilen.
het gaat mij puur om de houding tov mij en mijn dochter…
Gewenste Oplossing:
Tevreden over blokker zelf, het is een leuke winkel met leuke spullen.over het algemeen word ik altijd vriendelijk geholpen, heb dit nog nooit mee gemaakt.
