Mijn Klacht:

Ik ben vijf jaar geleden onder dwang in een te dure woning op het platteland gezet vanuit een situatie van remigratie. In deze situatie ben ik op valse gronden aangemeld bij het AMK en heb onterechte dossiervervuiling opgelopen met valse beschuldigingen, insinuaties en onjuistheden die mij beschadigd hebben. Het is een vorm van karaktermoord, het heeft mij ook psychisch beschadigd. Ik heb meermaals gepoogd hierover met jeugdzorg om de tafel te gaan of het rapport aan te vechten dan wel aan te vullen met de feiten: jeugdzorg weigert.
Als je eenmaal dit stempel hebt, leert de ervaring van vele ouders, kom je er nooit meer vanaf. En ik behoor als alleenstaande (consciëntieuse) moeder altijd tot de risicogroep, dus ik ben steeds verdacht en een makkelijke prooi voor mensen die wraak willen nemen of gewoon hun macht willen laten gelden. Dit legt een enorme druk op mij en mijn dochter. Vraag ik echter om hulp, om de toentertijd ontstane problemen op te lossen, voor mijn slechte gezondheid, voor burenoverlast, voor financiële problemen, dan komt er niets! Ik word al vijf jaar afgepoeierd en rond verwezen. De zorgen en de gezondheidsproblemen namen daardoor toe en hebben mij niet alleen geestelijk en mentaal uitgehold, maar ook lukt het onder deze omstandigheden niet een sociaal leven op te bouwen, dan wel te behouden. Als je alleen maar problemen hebt en niemand neemt je serieus, wordt het stempel wat ik in dit geval al had, alleen maar groter. Mensen haken af. Of ik haak zelf af, omdat ik niet door iedereen ‘geholpen’ wens te worden, vooral niet op een manier alsof ik een kleuter ben. Jeugdzorg/gemeente hebben 5 jaar aan mij alleen maar eisen gesteld. (Zoals: nog 1 keer verhuizen en je bent je kind kwijt), maar de voorwaarden om een leven op te bouwen wat voor ons beiden constructief geweest had kunnen zijn, deden ze niet. Ik heb overal klachten ingediend. Van de lokale tot de nationale ombudsman. En het gevolg is dat ik alleen maar de hete adem van jeugdzorg in mijn nek heb, met hun controle en hun dwang. Maar nog steeds geen hulp voor de situatie waarin ik zit. Oa een te dure en slechte woning met veel geluids- en stankoverlast.

Gewenste Oplossing:

Ik wil een excuus voor de manier waarop er 5 jaar met ons is omgegaan. Een oprecht en eerlijk excuus. Waaruit blijkt dat ze tot het juiste inzicht zijn gekomen op grond van de feiten. Niet van meningen en laster!
Ik wil dat het rapport van 2012 gerectificeerd wordt, op grond van de bewijstukken die ik hier heb en dat iedere beeldvorming gerectificeerd wordt en wel schriftelijk.
Ik wil serieus genomen worden in mijn gezondheidsklachten, mijn hulpvragen en de klachten over de woning.
Ik wil samenwerking met alle betrokken instanties, in het belang van mijn dochter en mij, om een toekomstplan te maken waarin de belangen van ons beiden worden meegenomen, niet alleen die van mijn dochter. Als je een moeder niet helpt, help je het kind ook niet. Moeders zijn de basis onder hun kinderen. Brokkelen moeders af, gaan de kinderen mee!