Mijn Klacht:
Hier zakt mijn broek van af.
Werken vanaf de keuken tafel, heb ik weinig zicht op het keukenraam.
De hond begint te blaffen: er loopt iemand langs.
Na enkele seconden wordt er aangebeld en zie ik het hoofd van een mannelijk persoon in het keukenraam verschijnen.
de hond is mij voor bij de voordeur, dus die moet ik begeleiden naar de woonkamer.
Ze is nogal enthousiast in haar begroetingen. Op de weg terug naar de voordeur struikel ik bijna over een van mijn katten.
Bovenstaande heeft nog geen minuut geduurd.
Meneer de bezorger vindt het nodig om mij toe te bitsen: Jzs hee, je hond blaft, ik heb aangebeld. Tring wat duurde het lang.
Ik kon alleen maar sarcastisch roepen: Ok, bedankt, en heb de deur hard dicht gesmeten.
Tip: Een lesje klantvriendelijkheid voor de bezorger?
Als hij al moeite heeft met geduld voor dit soort zaken, wens ik hem heel veel sterkte in de spits en bij bejaardenwoningen.
Gewenste Oplossing:
Zie boven.
Cursusje klantvriendelijkheid?
Stressmanagement?
Anger management?
