Mijn Klacht:

Op vrijdag 4 december ben ik in de ochtend naar Douglas gegaan om mijn inkopen te doen. Bij binnenkomst vroeg de dame die mij wilde helpen of ik een mondkap wilde op doen. Ik gaf aan een uitzondering te zijn. Dat vond ze goed, maar haar collega achter de kassa vroeg luid of ik een pasje bij me had. Ik gaf aan mijn pasje vergeten te zijn en of ik alstublieft volgende keer mag laten zien. Er waren meerdere klanten binnen in de zaak en iedereen keek naar mij. Ik gaf aan tijd te hebben vrij gemaakt om nu snel mijn kadotjes te halen en ook al dat bet haar niet aangaat maar ik een longziekte heb. NEE!!!! Ik moest de winkel verlaten. Ik voelde mij vernederd en ik was geemotioneerd waardoor ik bij de uitgang de drie mandjes op de grond heb gesmeten en schreeuwde. Hier ben ik overigens niet trots op, maar ik ben ook nooit in mijn leven ergens in een winkel op deze manier te kijk gezet, vernederd en weg gepardoneerd.
Douglas is de enige winkel waar ik zo behandeld ben. Ik ben een vrouw van 48 jaar en heb een heel leven achter de rug. Overal waar ik ging als ik zei dat ik een uitzondering ben was dat voldoende. Nergens werd mij een pas gevraagd. Wij zijn MENSEN!!!!! Omdat mijn kop mevrouw niet beviel werd ik gewoon NIET geholpen anders kan ik er niet van maken. Ik zal nooit meer 1 cent bij jullie besteden. Gelukkig werken echte mensen bij ICI PARIS waar ze je als mens in je waarde laten.

Gewenste Oplossing:

Douglas zou niet de rol van Nazi Duitsland moeten overnemen. Mensen die geen masker dragen zijn geen monsters. Niemand vind het leuk om een uitzondering te zijn. Het is al erg genoeg om gronisch ziek te zijn. Het is al erg genoeg om te moeten uitspreken de woorden: “ ik ben een uitzondering” het is al erg genoeg de afkeurende blikken van je mede mens die het voor je invullen dat je een rebel bent omdat je geen masker draagt, maar om ook nog de winkel uitgezet te worden????? Zo zo hard !!!!!!!
Nu weet ik tenminste hoe die arme arme Joden zich destijds hebben gevoeld.