Mijn Klacht:
De Bonte Wever
Met onderstaande brief is het niet mijn insteek en niet mijn bedoeling om over iemand te oordelen iemand te veroordelen, om genoegdoening, en niet om te klagen. Het is ook niet geschreven zoals een ander het vind, maar zoals ik het vind.
Per 1 december 2014 ben ik werkzaam geweest, ik zeg ,,geweest,, bij De Bonte Wever, in het hotel bij de HHD. De HHD werd geleid en begeleid door 2 medewerkers facilitaire dienst, Ron van Beek en Remon………..Ik heb mijn werk met plezier gedaan, maar miste een complimentje een schouderklopje. Mijn werk werd echter aangezien als smoezelig vies, niet om aan te zien, kortom het was nooit goed genoeg. Van een klacht zoals je dan zou verwachten, heb ik nimmer iets vernomen. Ron omschreef mij als vriendelijk, een prima meid, altijd bereid om te helpen, een harde werker.
Na een week of 2 bekroop mij een akelig gevoel, niet oké.
Ik beschrijf hieronder een paar passages
We kregen poloshirtjes, ik had maatje S maar kreeg een maatje M, op zich maakt dat niet zoveel uit, mijn collega vroeg het ook en er werd vriendelijk gezegd dat ervoor gezorgd zou worden. Toen ik erom vroeg, was het een te harde nee met een geïrriteerde lading.
Niet om 9.20 aanwezig maar om 9.25, de felheid en geïrriteerdheid hierover was pijnlijk voelbaar.
Ik werkte een keer alleen, en dit was met een reden. Als het niet ging zoals Ron, en Remon, het zouden willen, werd dit niet op een voor mij normale manier gezegd. Bij Ron en Remon was het ,,vernietigend,, en dat is jammer, en vooral niet nodig. Er was geen enkel begrip voor iemand die juist open staat om te leren, iemand die vriendelijk is en alles aanhoort, en haar best doet. Ben je nerveus kreeg ik een keer te horen, iets waarin ik mij niet herken, en meer zegt over die ander dan over mijzelf. Misschien was er een reden wat het gedrag van Ron en Remon kan verklaren, werkdruk, prestatiedruk, wie zal het zeggen..Dit was bij zowel Remon als bij Ron, en werd vervolgens afgereageerd op in dit geval een medewerker HHD, op mij.
Dan is er het voorval over een mandje. Een simpel plastic bakje om spullen in te doen, zoals zeepjes, shampoo, vuilniszakjes, boekjes, pennen etc, dingen die je vergeet mee te nemen, en waardoor je terug moet naar de kar, de gang op. Slechts iets onschuldigs, je valt er niemand mee lastig, maar het loopt anders. Als Ron dit in zijn vissier krijgt, ontstaat er een meer dan zichtbare woede, kwaadheid en ergernis die voelbaar zijn als hij de woorden op de gang van het hotel te luid uitspreekt, jij bent eigenwijs. Als ik hem daar later over aanspreek is zijn antwoord, kort en krachtig, klopt ik dacht en nu is het genoeg. Ik kon en kan niet weten wat er werkelijk aan de hand is, maar het is meer dan slecht een plastic bakje.
Er zijn meer passages geweest maar hier laat ik het bij..
Elk mens is anders
Elk mens is anders.
Veroordeel me niet.
Elk mens heeft zorgen, en pijn en verdriet.
Elk mens denkt anders.
Veroordeel me niet.
Het is niet alleen maar wat jij erin ziet.
Mijn visie kan duizend maal anders zijn.
Want jouw blauw en mijn blauw zullen altijd verschillenden zijn.
Jouw rood kan hard zijn . En krachtig als Roem.
Terwijl mijn rood heel zacht is. Zo puur als een bloem.
Elk mens is anders.
Veroordeel me niet.
Want een ieder denkt anders.
Zoals je ziet.
Willy Hoving
Gewenste Oplossing:
Voor mij is het al te laat, maar ik voel mij wel verantwoordelijk voor diegenen die na mij komen te werken bij Hotel de Bonte Wever. Ik hoop inzicht en bewustwording van de betrokken partijen.
