Mijn Klacht:

Onze pleegdochter van 14 jaar heeft een ernstig persoonlijkheid stoornis, na 5 jaar pleegzorg in ons warm gezin hebben we in dit laatste jaar teveel te verduren gehad wat ging lijden in ons gezin met 3 kinderen.
Helaas moest er een besluit worden genomen om haar naar een opvangtehuis over te plaatsten in Den Haag. In Juli 2012 hebben we aangeven om haar z.s.m. psychische begeleiding/hulp te bieden maar tot nu toe zeker tot Januari geen plek en er wordt niets ondernomen. We hebben een goed regelmatig contact met onze pleegdochter en zien haar afglijden naar drugs en sex met meerderjarige.
Als pleegouder geven we regelmatig signalen af samen met opvangtehuis en mentor, maar helaas worden we in de hoek gezet er moet eerst wat gebeuren volgens voogd en wet.
Moeten we dan afwachten na 5 jaar inzet met vol liefde en grenzen stellen met bijna ondergang van eigen gezin dit laten gebeuren. Ze schreeuwt om hulp je moet het zien alsof je eigen dochter verzuipt in een meer en je moet allemaal voorbij lopen zonder actie te ondernemen.
Het doet ons als gezin, vrienden, familie zoveel pijn dat ik bojna al spijt heb waarom ze uit het huis gehaald is bij haar biologische ouders. Toen sprak de voogd en wet over veiligheid, grenzen en opvoeding nu wordt er gezegd dit is haar eigen verantwoordelijkheid van 14 jaar met een grote psychische stoornis het is te bizar wat er nu gebeurt en wat er nog gaat komen. Ze loopt in de nacht op straat met drugs en ontmoet de verkeerde jongens/meiden en gebeurt wanneer zij dat wil. Ze loopt telkens de deur van opvanghuis uit en dan maar allemaal weer wachten tot ze zich meld of gevonden wordt.

Gewenste Oplossing:

Een psychische persoonlijkheid onderzoek met een doelgerichte begeleiding. Opvoedkundige opvang met geen tolerantie daar voelt ze zich veilig bij. De pubertijd moet worden afgedwongen zij is grenzen loos en kan geen trauma erbij hebben. Hoe meer trauma hoe meer we ze kwijt raken tot in het illegale circuit.