Mijn Klacht:
Ik typ dit met tranen in mijn ogen, ik ben mezelf helemaal zat en ben echt verbruikt van mijn eigen denken en van mijn lichaam. Ik heb mijn hele leven al angst/paniek en piekerstoornissen, en ik kom er maar niet vanaf. Ik ben er echt van overtuigd, en begin steeds minder zin in het leven te krijgen. Op het moment dat ik wakker word in de ochtend begint de ellende weer van vooraf aan, zenuwachtig, spierpijn in heel mijn lichaam, hartkloppingen en maar denken denken. Dat kan ik dan niet uitbreiden, maar het is zo ontzettend vermoeiend om met jezelf te moeten leven op deze manier.. ik weet gewoon geen uitweg meer.
Ik ben geen cliënt. Ik ben mens zoals jullie
Ik ben patiënt met chronische ziekte.
Maar ik wordt gezien als een vuil.
Elke keer wordt mij afspraak niet serieus genomen
Gewenste Oplossing:
Ik ben niets tevreden


