Mijn Klacht:
Beste Dhr/Mw
Ik zal me eerst voorstellen. Ingrid Radstaat. Zit in een elektrische rolstoel. Ben al vanaf mijn geboorte gehandicapt. ik heb spastische diplegie. Ben op 3 december s avonds opgenomen op de afdeling acute opnamen. Want ik heb een stoma en had een breuk bij mijn stoma. Dus met spoed naar het ziekenhuis. Om half 2 lag ik op de acute opnamen. Daar waren ze heel aardig. Vrijdag werd ik geopereerd om 12 uur. Toen ging ik s middags naar de afdeling heelkunde. Daar begon de ellende, ik kwam rond 4uur van de verkoeverkamer dat viel al heel zwaar daar het een kijkoperatie zou zijn verder niets wetende dat er daadwerkelijk iets gedaan zou worden.Uiteindelijk hebben ze een matje van 20a25cm.geplaats hier wist ik niets van. Van mijn dochter moest ik horen dat de operatie geslaagd was ik wist nog steeds niet wat er precies gebeurt was.Ik had vreselijk pijn zowel door mijn spasmes als van de operatie, hiervoor kreeg ik pijnstilling via het infuus. s`morgens moest ik gelijk proberen om in de stoel te gaan zitten,dit ging absoluut niet ik huilde het uit van de pijn waardoor mijn spasmes nog erger werden.Omdat ik een band om moest voor de actieve lift om zo in de stoel te komen, dit was niet te doen hierna mocht ik terug in mijn bed. Mijn moeder kwam s’avonds op bezoek zij kon mijn elektrische rolstoel niet meenemen toen zei Jolanda (verpleegkundige)kan morgenochtend je stoel niet gebracht worden, en dat terwijl er maar 1 bezoeker per dag mag komen dat is dan best moeilijk want dat zou betekenen dat er die dag niemand meer mag komen. Hiervoor werd er een uitzondering gemaakt. Mijn dochter mocht de stoel brengen en ik mocht later die dag gewoon bezoek ontvangen. Mijn dochter was er om 11uur en hielp mij zo goed als het kon in mijn stoel. Toen kwam Jolanda met een dokter en ineens mocht ik naar huis. Nou u begrijpt wel daar zegt niemand nee tegen ,voor de pijn moest ik maar paracetamol nemen terwijl ik een morfinepomp heb en tot kort daarvoor via het infuus pijnmedicatie kreeg dat is toch raar ,maar oke ik ging. Eenmaal thuis gekomen stikte ik van de pijn dit was niet met paracetamol te verhelpen ook extra morfine hielp niet ik wist niet meer wat ik moest doen het was ondragelijk. Gelukkig heb ik thuis 24/7 hulp die hebben maandag morgen met de stoma verpleegkundige contact gehad en daarna samen met WVO de huisarts en daarna het ziekenhuis gebeld i.v.m.. pijnstilling. Eigenlijk ben ik ontslagen uit het ziekenhuis niet wetende wat er precies allemaal gebeurd was en zonder verdere uitleg en medicatie naar huis gegaan. Dit was een erge tegenvaller. De chirurg heeft dinsdag contact met mij opgenomen nadat WVO gebeld had met het ziekenhuis. Hij heeft mij alles uiteindelijk goed uitgelegd dit was een hele geruststelling voor mij. Helaas kan ik dit niet zeggen over de verpleging op de afdeling wat mij zeer dwars zit en ik hen zeer kwalijk neem.
Gewenste Oplossing:
als ze dit serieus nemen en wat meer naar de patienten luisteren ,ik heb herhaaldelijk aangegeven dat ik spasmen heb en dus niets kan overhaasten om maar te zwijgen van ontspannen dat is erg lastig. Ik ben best bereid om de verpleging uit te leggen hoe en wat om te gaan met spasmen dat is toch heel erg moeilijk voor heel veel mensen.
