Mijn Klacht:
“Waarom reageerd u nu zo raar ?”. De buschaufeur heeft net vol gas gegeven bij een bushalte terwijl mij gewoon had zien staan.Ik zat er al even, gewoon rustig na een lange dag, wachten op de laatste bus. Wanneer deze arriveert en even moet stoppen bij een tijdelijk stoplicht vanwege een wegopbreking lichten de lampen kort op. Ik sta op en de bus geeft vol gas. Het gaat echt idioot hard. (veel en veel harder dan de bus kwam aanrijden) Ik steek natuurlijk mijn arm omhoog maar de bus mindert geen vaart. Ik zwaai nu met mijn arm heftig heen en weer terwijl ik bijna op de straat voor de bus sta. De bus stopt nu abrupt en de deur zwaait open. “Het is hier geen halte” zegt de man met luide stem. Ik begrijp er niets van. “De halte is verplaatst tot voor het stoplicht vanwege de wegopbreking” De man klooft, in zijn laatste dienst om 00.50 uur haren over een haltepaal die hooguit 25 meter terug zou moeten staan. Ik weet van niets en langzaam aan word ik boos.Zo in het donker is zowel de originele- alsmede een eventuele alternatieve haltepaal als argeloze reiziger namelijk echt niet op te merken. Talloze andere reizigers zullen dit de gehele dag hebben ondervonden en de diverse chaufeurs ook maar nu krijg ik het, op dat late tijdstip, nog eventjes fijntjes op mijn brood. Alle kennelijke frustratie bij de man rolt er uit in een paar met luide stem verkondigde zinnen. Potdulleme, wat zullen we nu hebben ? Ik doe toch zeker niets verkeerd ? Nu ook op luide toon vertel ik hem dat in het onderhavige geval de originele haltepaal afgedekt behoort te worden met daarbij een mededeling wat er aan eventuele veranderingen zou moeten gelden. Dat is toch waarachtig de juiste manier van opereren. Ik was echt hevig geschrokken van zijn dot gas en daardoor echt boos. Bang om zomaar in de nacht achter te blijven en de bus domweg doorrijdt.”Ik gaf u toch een signaal” zegt de man met een luide bromsnor stem.”Hoe moet ik nu weten wat dat betekend ?” weerleg ik.Ik ga zitten terwijl ik nog wat nabrom in mezelf maar de chauffeur blijft aan de gang.”Wat zegt u?” gaat het met luide stem verder. Ik zeg hem dat ik een rustige goedaardige kerel ben die gewoon naar huis wil. “Ja ja, dat hoor ik zo aan u, dat u rustig bent” continueert de man. “Dit is ongehoort” denk ik bij mezelf en wens verder niet meer met de man te spreken. “Waarom reageerd u nu zo raar ?” “Ik wil u alleen maar wat uitleggen…”
Gewenste Oplossing:
Deze chauffeur moet dit epistel vooral goed lezen en er ook over nadenken of hij dit in het vervolg niet anders zou kunnen aanpakken.
