Mijn Klacht:

Ik wil graag het volgende verhaal met iedereen delen met een hart voor dieren.

Onze Franse Bull Diesel (geb. 01-04-2011) had een knobbel net boven zijn linker voorpoot.
Hij speelde graag een was dan vaak nauwelijks te stoppen, lekker luieren en liggen in het zonnetje vond hij ook heerlijk, altijd enthousiast als de kids thuiskwamen en in voor een stoeipartij.
Met Kerst ontdekte wel een klein bultje, maar ja Corona, dan ga je ook niet zomaar ergens heen.
Toch maar even afgewacht maar binnen een maand was het bultje een serieuze bult geworden.
We kwamen al jaren bij Ranzijn dierenarts voor zijn jaarlijkse inentingen en af en toe wat oormijt maar verder was Diesel prima gezond. Ook in dit geval maar een afspraak gemaakt om naar het bultje te kijken, het zal toch maar een vetbultje zijn…..

Op 22 januari een punctie genomen en het was geen vetbult, e.e.a. werd opgestuurd naar het laboratorium. Helaas was de uitslag niet goed en bleek het om een sarcoom te gaan. Verwijdering was noodzakelijk. De operatie zelf was een routineklus, het risico zat in de diverse fases van een sarcoom en of de bult goed kon worden weggehaald.

Op donderdag 4 februari was de grote dag en werd de operatie uitgevoerd. ’S Morgens Diesel heen gebracht en ’s middags weer opgehaald. Om te voorkomen dat hij de wond open zou krabben moest hij een pakje (rompertje) aan en in een bench worden opgesloten. (iets wat hij niet gewend was, en we hadden geeneens een bench…).

Operatie was goed verlopen (wat later ook werd bevestigd door het laboratorium, alle kwaadaardig weefsel was voldoende weggehaald het sarcoom bevond zich in fase ) en samen konden we weer werken aan het herstel van Diesel.

De nacht van donderdag op vrijdag verliep prima, we werden echter alleen verrast toen we ’s ochtends beneden kwamen, het rompertje had hij uitgetrokken en gebruikt als extra kussentje.
Vrijdag verliep prima. Diesel at ook iets en dronk goed. ’s Avonds kwam hij altijd bij ons liggen maar dat was nu toch anders dan anders het was niet “onze” Diesel.

Vanaf de zaterdag veranderde ons leven en startte de rollercoaster….
Diesel dronk met moeite en wilde niet meer eten (uitgezonderd een stukje van een rundstaafje) zelfs geen gekookte kip of biefstuk (waar hij dol op was).
De dag door gehobbeld en op zondag wederom hetzelfde; hij wilde niet eten maar begon ontzettend veel te drinken (wat er dan weer uitkwam..).
Op zondag de dierenartsen praktijk van Ranzijn gebeld en aan de assistente uitgelegd wat aan de hand was. Reactie was dat we het nog meer even moesten aanzien en anders maandag of dinsdag maar moesten terugbellen. Eten was niet zo belangrijk zolang Diesel maar dronk. (we gaven hem steeds kleine beetjes zodat hij water binnenhield..)

Maandag maar weer door gehobbeld, (het sneeuwde die dag en was ontzettend slecht weer) waren wij blind of ging het iets beter, ik weet het niet.
’S Avonds wilde Diesel alleen nog maar in zijn bench liggen, reageerde nauwelijks nog op ons en kreeg hij een dikke nek / borst.

Op dinsdagochtend wederom aan de bel getrokken bij Ranzijn, rond de wond, vooral aan de bovenzijde) was een rare “blauwe” plek ontstaan en Diesel werd steeds zwakker en slomer (maar ja als je geen eten binnen krijgt…).
Er werd een afspraak gemaakt en ’s middags zou Diesel dan door een andere dierenarts worden bekeken. Er bleek een bacterie in de wond te zijn gekomen en er moest onmiddellijk gestart worden met antibiotica. Op 1 plek kon de dierenarts aanprikken en kwam allemaal pus uit, een andere plek aan de onderkant van de wond op zijn poot mocht de arts niet aankomen. De “blauwe” plek was niet duidelijk of het hier om een bloeduitstorting ging of dat de huid was aan het afsterven door de bacterie. De dikke borst en nek was vermoedelijk een reactie hierop.

Op woensdag ochtend schrokken wij toen we beneden kwamen, er lag een zielig hoopje in de bench. Inmiddels was bij Diesel ook de linkerkant van zijn kopje opgezwollen, De “blauw” plek was aanzienlijk groter geworden en er waren nog meer plekken rond de wond bijgekomen.
Wij hebben onmiddellijk Ranzijn dierenartsen gebelde en vanaf dat moment kwam de rollercoaster op volle snelheid:
Ranzijn gaf aan niets meer voor ons te kunnen betekenen en had ook niet de faciliteiten om voldoende nazorg te geven, Diesel moest acuut aan infuus en mogelijk een drain. We moesten maar naar een dierenkliniek gaan, het dossier werd per omgaande naar onze mail doorgestuurd…. Wel werd nog gezegd waar we heen konden gaan.

Ik ben onmiddellijk gaan bellen (bij 1 kliniek konden wij geeneens terecht daar kun je alleen heen met een doorverwijzing door de dierenarts) en de andere kliniek wilde ons direct helpen.
We zijn in de auto gesprongen en hebben Diesel direct naar HUGO gebracht in Zwanenburg. Daar werden we onmiddellijk opgevangen en is direct naar Diesel gekeken. Hij is direct opgenomen en heeft een infuus gekregen met antibiotica.

Diesel was echt ziek en moest de nacht goed doorkomen, verwachting was dat hij er dan wel bovenop zou komen. De “blauwe” plekken waren geen bloeduitstorting maar afgestorven huid waar t.z.t. nog een operatie voor nodig was om de wond (opnieuw) te sluiten.
Verdrietig, kwaad (waarom heeft Ranzijn zo gehandeld en niet gezegd dat zij geen nazorg kunnen geven bij complicaties) maar toch met goede hoop gingen we naar huis.

Donderochtend telefoon van Kliniek Hugo….. Diesel was echt ziek, de chirurg was nu bij hem om naar de wond te kijken. ’s Middags zou een (spoed)operatie plaatsvinden want de wond zag absoluut niet goed uit en er moest een drain worden geplaatst om alle troep en vocht weg te krijgen zodat de druk van de wond afwas en hopelijk zijn gezwollen borst, nek en kop, minder zou worden.
Wel moesten er rekening mee gaan houden dat meerdere operaties zouden moeten gaan plaatsvinden… Overrompeld en beduusd heb ik in eerste instantie ja gezegd tegen de operatie, het kon toch niet waar zijn….
Vervolgens heb ik teruggebeld naar Hugo Dierenkliniek en gevraagd of Diesel pijn had en wat de operatie(s) dan allemaal inhielden. In overleg hebben we vervolgens besloten dat het voor Diesel zelf beter was om in te slapen. Ondanks dat chirurgies veel mogelijk was zou er immers een traject van weken/maanden ingegaan worden met diverse operaties, wondverzorging, wondcontrole, huidtransplantaties etc. etc.. Niet spelen met een bal of touw, niet lekker luieren in de zon of spelen met de tuinslang, Diesel werd voor zijn herstel een bench hond (en nog maar niet te spreken over de (mogelijk) pijn).

Donderavond 11 februari hebben we afscheid genomen van Diesel, hij sleepte zich naar ons toe en keek ons aan met een blik van “help mij”. Toen we zijn wond zagen en hoe zijn toestand was, waren we ervan overtuigd dat we met veel pijn in ons hart, wel de juiste keuze hebben gemaakt.

Op donderdag avond 11 februari 20.15 uur is Diesel in ons bijzijn ingeslapen.
Of het zo moest zijn maar op de terugweg naar huis was het nummer Rollercoaster van Danny Vera op de radio….

We hebben Ranzijn nog op de hoogte gesteld van het overlijden van Diesel inclusief foto’s. De operatie waar het om ging het weghalen van een bultje is volgens het laboratorium ook goed gedaan. Maar het blijft een naar gevoel over hoe alles is gegaan, zeker als tijdens een gesprek wordt toegegeven dat eea is misgegaan:
– na de operatie op donderdag, had de arts op vrijdag contact moeten opnemen voor een stukje nazorg
– op zondag had de assistentie moeten vermelden dat er geen dierenarts aanwezig was en ons niet mogen afschepen
– omdat op zondag contact is geweest had de arts minimaal op maandag contact moeten opnemen
– in het dossier staat (na het consult op dinsdag) dat het beter is om bij Diesel een drain aan te brengen
– woensdag hadden wij niet zelf mogen bellen met de kliniek maar had dit door Ranzijn moeten gebeuren
Kortom heel veel fouten achter elkaar. Ik weet niet of we Diesel hadden kunnen behouden, maar in zijn toestand en situatie had hij wel een veel grotere kans gemaakt als we op zondag al bij Hugo waren.

Weliswaar heeft Ranzijn excuses aangeboden (en een rouwkaartje gestuurd waar we zeker niet op zaten te wachten) en hun kosten aan ons vergoed. Ondanks de vele andere kosten die we nog hebben (HUGO Dierenkliniek en crematorium) hebben we geen Diesel meer.
Graag hadden we het dubbele aan kosten betaald als we daar Diesel mee terugkregen….

Gewenste Oplossing:

Op dinsdag 16 februari is Diesel gecremeerd en op woensdag 17 februari hebben we zijn pootafdruk opgehaald. We hoopten en dachten het dan te kunnen afsluiten en een plekje te geven.
Maar het blijft moeilijk te accepteren als je weet dat Diesel een veel grotere kans van leven en herstel had kunnen hebben……