Mijn Klacht:
Mijn pleegzoon heeft vast gezeten in Houten, nadat hij eerst op Paardeveld een dag vast zat.
Hij was 18 maar zou volgens jeugdrecht worden behandeld, vanwege zijn achterstand en getraumatiseerde geschiedenis. Het verhoor was hierdoor aangepast, zijn advocaat onderhield nauw contact met ons als ouders.
In het cellencomplex mocht hij́ echter toch geen bezoek van ons ontvangen (terwijl dit wel zou moeten kunnen), wel mocht ik spullen brengen.
Ik heb toen aan de baliemedewerker gevraagd de tas met spullen aan hem af te geven. Hierbij heb ik een briefje geschreven om hem gerust te stellen en tekenspullen om zichzelf af te kunnen leiden. Verder wat persoonlijke dingetjes.
De man zei het direct aan hem te zullen brengen.
Vervolgens is dit niet gebeurd. Mijn pleegzoon had niemand kwaad gedaan, is alleen medeplichtig geweest door te gedogen dat gestolen spullen bij hem verstopt werden (omdat hij onder invloed van verkeerde vrienden was).
Hij heeft wel een nieuw trauma opgelopen door de manier van arresteren en het verblijf in het cellencomplex. Hij is 1.90 m en bruin van huidskleur, wat volgens mij ervoor zorgde dat hij erg hard is behandeld en waardoor zo’n baliemedewerker zelf beslist om hem zijn spullen niet te geven. Hij heeft die nachten doodsangsten uitgestaan.
Het is te lang geleden voor een officiële klacht, want inmiddels drie jaar, maar de gevolgen ondervinden we nog dagelijks. Hij heeft enorme angsten opgelopen omdat hij ons niet mocht zien en geen spullen had om zichzelf af te leiden. Er wordt daar door mede arrestanten erg geschreeuwd en dat is zeer beangstigend. Personeel is er toch ook om de psychische veiligheid te bewaken.
Ook mij heeft het erg geraakt en wij kunnen deze gevolgen niet herstellen waardoor we nu nog dagelijks een lieve jongen begeleiden die erg veel agressie problemen heeft, waarvan dit trauma één van de oorzaken is.
Gewenste Oplossing:
Het zou mij goed doen als het personeel zich realiseert dat ze zelf geen rechter hoeven te spelen en zich afreageren op mensen die vastzitten.
De omgeving is al angstaanjagend genoeg.
En niet iedereen is een doorgewinterde crimineel die het personeel wil sarren. Een eerste (en hopelijk laatste ervaring) kan teveel impact hebben. Onze pleegzoon heeft nu het gevoel dat politie altijd tegen je is.
Dus meer training bij personeel over hoe menswaardig om te gaan met arrestanten en hun familie. Ik was erg emotioneel en achteraf heeft die medewerker mij gerustgesteld met een leugen. Dat helpt mij ook niet om vertrouwen te krijgen in de politie. Hoewel het rechercheteam enorm betrokken, bereikbaar en open was!
