Mijn Klacht:
Ik sta als noodcontact bekend bij het OLVG voor mijn vriendin die vorige week met spoed opgenomen was voor een waarschijnlijke maagbloeding omdat haar ontlasting zwart was. Zij heeft bij bij opname 2 zakken bloed gekregen en de volgende dag een maag kijkonderzoek en echo en is daarna ontslagen. Er is geen ontlasting getest.
In de ochtend van het maag kijkonderzoek heeft zij een lichte verdoving gehad en ook heeft zij medicatie tegen alcohol ontwenningsverschijnselen gekregen. Hierdoor was zij erg duf, verdoofd en gedesoriënteerd, Ik heb haar op de tweede dag bezocht van 12-15u in de middag en toen ik wegging, was ze nog erg verdoofd (kon moeilijk praten en lopen) Toen ik thuis kwam, kreeg ik een telefoontje van haar tante die zei dat ze al ontslagen zou worden. Ik heb van het ziekenhuis niets gehoord. Ik heb het OLVG zelf gebeld waarbij ik mijn zorg uitsprak over de toestand van mijn vriendin. Ik heb ook gezegd dat ze volgens mij niet in staat is om alleen naar huis te gaan. En dat ik het zou organiseren om haar op te halen om naar huis te brengen.
Toen ik bij het ziekenhuis aankwam rijden, zag ik mijn vriendin in op de Oosterpark straat zwalken. Ik heb haar opgepikt en mee naar huis genomen. Zij was niet in een goede staat en voelde zich zwak, verdoofd en nog steeds duizelig.
De volgende dag is zij na advies van de huisartsen post weer met de ambulance naar het OLVGZ gebracht. Haar bloedingen waren nog niet gestopt en ze was deze keer meer bloed verloren dan voor de eerste opname. Ze heeft weer een bloedtransfusie gehad. Nu moet zij zeker tot dinsdag opgenomen blijven
Ik ben eerlijk gezegd een beetje geschokt over een aantal dingen. Ten eerste dat zij volgens mij (en zichzelf) absoluut niet in een goede staat was om naar huis te gaan. Dit wordt ook wel sterk bevestigd door de tweede spoedopname een dag later. Ten tweede hoe het ontslag is verlopen. Mijn vriendin was zichtbaar verdoofd en niet in staat echt goed te praten en er is niet de tijd genomen op de afdeling om mij te informeren (moest is zelf doen) en daarna is niet bedacht dat het beter zou zijn haar op de afdeling te houden totdat ik er was. Ik vind deze aanpak van inpakken en wegwezen nogal onprofessioneel en harteloos.
Ten derde heeft mijn vriendin de gehele tijd bloed in haar ontlasting gehad en daar is dus helemaal niets mee gedaan. Men vond het kennelijk niet nodig méér onderzoek te doen dan in de maag (in haar slokdarm waren aders die bloed lekten) dan het initiele onderzoek. Uiteindelijk kost het allemaal meer geld en energie omdat ze nu twee keer naar het ziekenhuis moest.
Ik voel mij boos en machteloos. Het verplegend personeel is bij mijn aanwezigheid vriendelijk geweest maar niemand lijkt verantwoordelijk te zijn voor wat er is gebeurd (verplegend personeel dat ik sprak was net begonnen met de dienst en wist van niets)
Ik hoop echt dat deze klacht op de betrokken afdeling terecht komt en dat er naar gekeken wordt en lering uit getrokken wordt. Ik snap dat iedereen het druk heeft en kosten wil drukken, maar ik hoop van harte dat we overeenstemming hebben dat dit geen kwalitatievezorgverlening is.
Gewenste Oplossing:
Ik zou graag willen dat ik gebeld wordt dat wanneer mijn vriendin ontslagen wordt.
En dat de communicatie met mij in zn algemeenheid beter wordt omdat mijn vriendin enorm veel stress ervaart en daarom niet altijd in staat is om echt te horen wat er gezegd wordt tegen haar.
Dat er transparantie is en gecommuniceerd wordt met mij over wat er met haar aan de hand is en wat de volgende stappen zijn in haar behandeling.
