Mijn Klacht:
Op 8 september 2015 schade gehad.
Ik was aangereden door een personen vervoersbusje die tegen mij auto aanreed en vervolgens tegen de stoeprand duwde. De bestuursters van het busje had de plaats van de aanrijding verlaten, gelogen over de toedracht en ook nog eens de schadeformulier verandert.
Na lang gestrompel met de tegen partij en OHRA zelf die niet in mijn verhaal geloofde. Ik ben 15 jaar klant bij OHRA en heb nog nooit een claim gemaakt bij OHRA zowel niet van mijn inboedel of rechtsbijstand altijd een brave burger geweest. Nu bleek dat nadat ik mijn eigen risico koste450,- voor reparatie mijn voertuig terug kreeg dat de auto niet naar behoren reed..
Dit heb ik gelijk aangegeven bij OHRA
Hierover niets te horen gekregen.
Omdat ik dagelijks afhankelijk ben van mijn auto heb ik mijn auto verkocht met 1800 euro verlies. Ik kreeg een week daarna een mailtje van OHRA dat de zaak toch was gewonnen. EEN BEETJE MOSTERD NA DE MAALTIJD
Nu was ik tevens ook al bezig bij DAS Rechtsbijstand om de geleden schade te verhalen op de weggebruiker omdat ik een kotenpost verlies heb van 1800 euro. Ik kreeg te horen dat als het niet te bewijzen is dat het door de schade van 8 september 2015 komt ik daar bewijs van moet leveren.
Nu het zuurste van alles is dat ik de auto verkocht heb omdat ik daar niet meer mee kon rijden en een oudere goedkopere auto terug moest kopen. Dus fysiek geen bewijs meer had is daarmee de kous af. Hierdoor kon ik niet met mij auto op vakantie en heeft dit ook gevolgen gehad in mijn privésfeer en al die nachten van gepieker over geld en onrechtwaardigheid. Voor mij laat dat zien dat de wereld van de verzekeraars zeer onrechtwaardig is.
Gewenste Oplossing:
Als OHRA alsnog mijn geleden financiële schade zou verhalen op de tegenpartij of zelf aan mij zouden vergoeden.
Ik heb diverse verzekeringen lopen bij OHRA en ben nu echt erover aan het nadenken om alles te stoppen bij OHRA en alsnog mij juridisch te laten bijstaan.
Ik doe als bijlage mijn aankoopbewijs, vrijwaringsbewijs en stortingbewijs.
