Mijn Klacht:
Ongelooflijk!Vorige week mijn telefoon verlengd, omdat mijn batterij het niet meer trok een hele dag. Heel lang getwijfeld om voor een fairphone te gaan, maar toch gezwicht voor de Samsung S25. Ook omdat ik volgende week op vakantie ga en mooie foto’s wil maken tijdens Untold.
Een dag bezig geweest met alles overzetten en alle accounts weer opnieuw instellen, ging het nieuwe toestel ook vrij snel leeg. Daarnaast werd die ook heet tijdens het opladen en warm bij gebruik. Ook was de bluetooth aan en verbonden met mijn auto, maar gaf mijn auto aan dat er geen verbinding was.
Vandaag had ik een rustig dagje, dus ben meteen in de middag naar Odido terug gegaan. ‘Heel vervelend, mevrouw, maar hier kunnen we niets voor u doen. We moeten hem innemen en opsturen en dat kan 3 weken duren. U kunt ook naar de Samsung-winkel gaan op de Vuurplaat, maar ik weet niet of je daar heen kan gaan zonder afspraak.’ Naast dat dat wel handige info is om WEL te weten als je bij een telefoonwinkel werkt, heb ik me weg laten sturen en belde ik naar Samsung om te checken of ik er terecht kan zonder afspraak. 45 minuten van mijn leven verspild.
Tig keuzemenu’s verder kreeg ik eindelijk een levend wezen aan de telefoon. Na mijn verhaal te hebben gepappagaaid om te checken of ze mijn vraag had begrepen, wat volgens mij geen hogere wiskunde-vraag was ‘moet ik een afspraak maken bij de servicewinkel, ja of nee?’ Kwam de tweede vraag van haar standaardformulier ‘Heeft u wel eens eerder met Samsung klantenservice gebeld?”Eh, nee.’ ‘Nou dan moeten we eerst een dossier aanmaken, wat is uw naam?’
SORRY? Ik wil alleen weten of ik wel of geen afspraak kan maken bij de winkel vanwege een klacht met mijn telefoon. Volgens mij is dan uw antwoord ja of nee en dan maken we een afspraak of ga ik langs. De begrip-zinnen van de anti-agressiecursus werden opgelepeld, maar ze moest toch echt een dossier aanmaken. Ze zat aan de digitale leiband en mag niet ja of nee zeggen zonder dat ik in het systeem beland. Ik ken de begrip-zinnen ook en heb opgehangen met de mededeling dat ik dan gewoon maar even langs rij. Weer 30 minuten van mijn leven verspild.
Bij de Samsungwinkel waren 2 medewerkers, maar voordat je daar ook maar een goedemiddag tegen kan zeggen, kom je eerst aan bij een scherm met 2 opties: ik heb een service-afspraak of ik heb geen service afspraak. Zie je mevrouw klantenservice, zo moeilijk is die vraag niet te beantwoorden. Ik koos voor geen afspraak en verwachtte een nummer, maar nee we hadden een tweede scherm. Wil je advies, iets met flip fold, volgens mij productinformatie en care repair. Die laatste optie leek me wel wat en als ze dan ook nog wat aan mijn telefoon konden doen zou dat mooi meegenomen zijn. Ik moest ook hier mijn naam doorgeven en mijnn telefoonnummer om er daarna achter te komen dat die optie aangaf dat alle servicetickets waren vergeven voor die dag. Grrrr….
Adem in, adem uit en net voor ik me om wilde draaien, liep ik de schermgestappo nog een keer door, nu koos ik voor ‘advies’ en mijn naam verscheen op het scherm, nummer 2. Vijf minuten later was ik aan de beurt. ‘Nee mevrouw, hier kunnen we niets voor u doen. Dit is een nieuwe telefoon, als we een test draaien, geeft dat aan, dat de batterij goed is, maar u geeft als gebruiker aan, dat dat niet zo is. Dit is binnen de 14 dagen. U moet terug naar Odido en dan heeft u recht op een nieuwe telefoon.’ Als extra service zocht hij het ook nog even online op en liet me het scherm zien. ‘Het enige waar ze moeilijk over kunnen doen, is dat u het toestel heeft gebruikt, maar ze hebben u een kapot toestel geleverd, dus zouden ze het terug moeten nemen.’ zucht Weer 45 minuten van mijn leven verspild.
Ik besloot Boef op te halen en mijn oude toestel en ging weer terug naar Zuidplein, waar het nu een stuk drukker was. Ik zette voor de zekerheid alvast mijn gegevens terug op mijn oude telefoon en wachtte geduldig tot in aan de beurt was. Ik deed weer mijn verhaal en de medewerker ging even checen bij de manager, dezelfde die mij die middag voor Jan met zijn korte achternaam naar Samsung had laten gaan, zag ik. Netjes zou zijn geweest als meneer even zijn kantoor uit was gekomen om me te woord te staan, maar hij liet zijn medewerker de zin uitspreken ‘Als u binnen 7 dagen was teruggekomen met zichtbare schade, dan hadden we het toestel voor u omgeruild, maar nu moeten we het helaas opsturen.’ ‘Nee, u krijgt van ons geen vervangend, toestel.’ ‘Nee, we kunnen de procedure niet bespoedigen.’ Gevolgd door dezelfde cursuszinnen als mevrouw Samsung klantenservice. ‘Ik begrijp het, mevrouw, het is ook allemaal heel vervelend.’ Nou kon dit kind er niets aan doen, maar haar cursus werkte averechts, ik begon steeds meer te koken (of het was een opvlieger, maar je moet vrouwen in de overgang niet boos maken).
Ze pakte een beschermhoesje, wilde de gegevens noteren, maar de computer was net zo functioneel als mijn nieuwe telefoon, dus moesten we verhuizen en moest ik echt extreem mijn best doen om niet heel per ongeluk alle telefoons om te stoten mezelf doorademen toeschreeuwen in mijn hoofd. Terwijl ik ondertussen mijn agressie botvierde op het verwisselen van de simkaart om nog wel bereikbaar te kunnen zijn.
Toen ze haar standaardriedeltje af wilde steken over de procedure perste ik er zo vriendelijk mogelijk uit of ze een klachtenformulier had of me kon aangeven, waar ik een klacht kon indienen keek ze me strak aan en loog, dat ze net was begonnen en dat ze dat ook even moest navragen. Vast les 2 van de anti-agressie-cursus. Het stoom kwam uit mijn oren en ik kon alleen mar bits weglopen met een post-it waar een telefoonnummer op was gekrabbeld, murmelend ‘liegen is haram.’ om toch een beetje mijn gram te halen. Weer een uur verspild in mijn leven.
Eenmaal op de tuin, wilde ik niet bellen, omdat de zwaar getrainde medewerkers van de klachtenafdeling niet zouden weten wat voor woordenstront ik klaar had staan, ging ik op de site op zoek naar een schriftelijke mogelijkheid voor het indienen van een klacht, maar natuurlijk is die er niet. De site meld een klacht geeft in de ontwerpregel alleen de mogelijkheid om klant te worden, je abonnement te verlengen of een contract over te nemen. Ik vroeg chatbot Izzy waar ik terecht kan, maar door zijn reactie ‘Klachten zijn er om opgelost te worden. Ik help je graag.’ moest ik weer alle zeilen bijzetten om mijn laptop niet vol woede in de hoogste boom te mieteren. De online adviseurs zijn er al mee gestopt, misschien ga ik zo toch dat nummer maar bellen, maar ik ga eerst even wat eten, wie weet helpt dat.
Maar hoe moeilijk kan het zijn jongens, ruil gewoon die telefoon om, het wordt niet ingehouden op je salaris en je hoeft het ook niet uit eigen zak te betalen. Ze liggen op voorraad en als ik bij Footlocker schoenen haal, waar de zool van loslaat na een week, laten ze me ook niet 2 weken op blote poten lopen, dan krijg je een nieuw paar. Tenminste dat hoop ik, want dat heet service, je weet wel een woord van vroeger. Was ik nou toch maar voor de Fairphone gegaan. zucht
Gewenste Oplossing:
Het toesturen van een nieuwe telefoon op korte termijn, het kunnen gebruiken van een leentoestel of met spoed toestel maken, zodat ik voor mijn vakantie (5 aug) een toestel kan gebruiken om foto's te maken.
