Mijn Klacht:
Niet opgelost.
Verdraaing van woorden van het LAVG met overgaan tot dagvaarding binnen een maand tijd ondanks toezegging af te wachten op een bezwaar.
Ik heb een openstaande schuld uitstaan bij het LAVG betreffende zorgpremie betalingen, er hebben meer mensen te maken met het LAVG als een onbetaalde schuld even achterblijft. In mijn geval is er een openstaande schuld achtergebleven uit 2009 en 2010 ten tijde dat ik het 18e levensjaar betrok.
Deze schuld heeft enkele jaren bij het LAVG gelegen en zij hebben een betaling van 1150 euro van mij ontvangen 09-05-2018 omdat ik heb aangegeven er graag vanaf wil zijn 2 jaar geleden en daarbij later is er ook een betalingsregeling getroffen op 05-08-2019 die uiteindelijk niet is nagekomen omdat mijn bedrijf beeindigd is en mijn inkomsten zeer wisselvallig zijn geworden.
Uiteindelijk ben ik wederom gemaand om het resterende bedrag te betalen en heb ik telefonisch op 18-02-03 contact gelegd met het LAVG waar ik heb aangegeven nu geen geld te hebben of een betalingsregeling kan aanbieden maar dat ik graag wou willen spreken over het werken naar een finale kwijting danwel kwijtschelding met het aangeven van bezwaar.
Om twee hoofdredenen eigenlijk en deze zijn,
1) Potentiele verjaring van de schuld (10 jaar)
2) Dat de schuld is ontstaan buiten mijn kennis en mogelijkheden om deze op te lossen vanwege geen inschrijvingsadres c.q. dakloosheid.
Het LAVG heeft helder uitgelegd hoe bezwaar in te dienen en telefonisch toegezegd op mijn bezwaar af te zullen wachten. Zij hebben mijn bezwaar echter niet binnen een maand ontvangen en zijn overgegaan tot dagvaarding op 18-03-2020 waar zij mijn en hun eigen woord verdraaien.
Het LAVG geeft immers aan via hun chat op 19-03-2020 dat de aanleiding van het overgaan tot dagvaarding is vanwege dat ik geen volledige betaling ofwel betalingsregeling kwam aanbieden in het telefoongesprek op 18-02-2020. Uiteraard word er geen betaling (meer) aangeboden als er aangeven word in bezwaar te zullen gaan.
Het LAVG geeft aan in de dagvaarding dat ik met de betaling van 1150 euro deze schuld erken, terwijl het telefoongesprek op 18-02-2020 een ontkenning is aan de schuld. Immers er is aangegeven dat ik graag in bezwaar zou willen gaan vanwege de bovenstaande redenen.
Dit zet echter een process in gang achter de deuren dat er snel omgeschakeld word naar een dagvaarding wat de mogelijkheid tot normaal bezwaar aantekenen teniet doet en het uitgevochten moet worden in de rechtbank.
Ben ik te langzaam geweest met mijn bezwaar? Er is niets doorgesproken over wanneer het bezwaar binnen moet zijn, noch staat er een tijdsaanduiding beschreven op de website van het LAVG over bezwaar indienen.
Normaal bezwaar betekend dat het bezwaar ingediend word bij het LAVG en dat zij communiceren met een afdeling met de betreffende zorgaanbieder zoals het Zilveren Kruis. Overgaan tot dagvaarding betekend dat een dergelijk normaal bezwaar niet meer in behandeling word genomen.
Ik dank het LAVG hier niet voor, zij zadelen mij nu op met het rechtmatig verdedigen van de inning van deze schuld in de rechtbank.
En dan vraag ik u het LAVG, is het nodig om te besluiten niet meer met mij te communiceren door middel van de dagvaarding terwijl u weet had dat er een normaal bezwaar aan zou komen?
Het is simpel, vanuit een persoonlijk perspectief deze schuld ligt al 11 jaar, en al enkele jaren bij u. Zodra ik heb aangegeven de schuld niet te erkennnen, c.q. bezwaar wou aanmaken heeft u mijn woorden verdraait en uw eigen plan getrokken.
Dit terwijl u normaal gesproken verplicht bent met mij en de zorverzekeraar te spreken wanneer ik een bezwaar aan wil maken, dat heeft u teniet gedaan door de snelle dagvaarding.
Tevens is het aangeven dat er bezwaar aangemaakt gaat worden of het een wens is om bezwaar aan te maken op de inning van de schuld om welke reden dan ook, een ontkenning van de schuld en zeker geen erkenning.
Als dit de werkwijze is van het LAVG, dan vind ik dat best vies.
Bezwaar maken kan ten alle tijden dat de vordering loopt bij u, tenzij u deze mogelijkheid ontneemt door over te gaan op dagvaarding ondanks dat er anders is doorgesproken een maand eerder. Het is jammer dat wij het nu niet meeer samen kunnen oplossen en dat u het overlaat aan een rechtsgang door middel van de dagvaarding. Is het zo een moeite om een finale kwijting aan te vragen bij het Zilveren Kruis om de bovenstaande realistische redenen?
Het LAVG ziet alleen maar het geld en niet het verhaal er achter, u geeft aan dat ik niet te horen krijg wat ik wil horen betreft het alsnog aannemen van het bezwaar ondanks de dagvaarding.
Het LAVG geeft aan dit bezwaar niet meer aan te nemen en daarom verder ook niet meer met mij wenst te spreken, het moet via het gerechtelijke bezwaar.
Ik heb enkel aangegeven een maand eerder of er niet naar een finale kwijting gewerkt kan worden, dat dit voor het LAVG klinkt als geen betaling en dat er daarna zo snel mogelijk doorgeschakeld word naar een dagvaarding. Dat klopt niet helemaal, dat is niet netjes.
Nogmaals, als dit de werkwijze is van het LAVG, dan vind ik dat best vies.
Dossier: 218041041
Gewenste Oplossing:
Niet opgelost.
Inmiddels is er geen oplossing meer met het LAVG, zij hebben mij verkeerd geinformeerd. Finale kwijting aanvragen gaat niet via bezwaar maar moet via een simpel e-mail verzoek. Bij het telefoongesprek op 18-02-2020 is er uitgelegd dat moet via een bezwaar.
Finale kwijting is blijkbaar nog steeds iets dat aangevraagd kan worden, zelfs met een eventueel vonnis van de rechtbank. Maar u heeft mij geblokkeerd op u chat, en aangegeven op mijn profiel dat geen medewerker met mij mag communiceren.
Uw voorinnemen is enkel incasseren, wanneer er aangegeven word of er niet aan het Zilveren Kruis gevraagd kan worden of zij akkoord kunnen gaan met een finale kwijting gaat u over op dagvaarding, zo snel mogelijk.
U heeft de communicatie gesloten met de dagvaarding ondanks dat wij nog contact hadden. Het verslepen van deze inning naar de rechtbank is een verspilling van de tijd van ieders kant.
Ik heb namelijk aanzienlijke redenen om deze finale kwijting aan te vragen.
1) Ik heb niet kunnen instaan voor deze betalingen in 2009 en 2010.
2) Ik heb niet zelf met het Zilveren Kruis deze zorgverzekering afgesloten.
3) Het zilveren Kruis is niet bekend met mij, er is nooit een automatische incasso in stand getreden vanwege dakloosheid.
4) Ik kan deze schuld niet erkennen in de vorm dat ik verantwoordelijk ben voor het opbouwen van deze schuld, ofwel in de vorm dat ik verantwoordelijk gehouden kan worden tot de betaling van deze schuld.
5) Niet elke betaling is niet per definitie een erkenning, laat staan een stuiting van verjaring.
Ofwel deze schuld nu verjaard zou moeten zijn voor hij bij u beland is, of dat er wellicht enige coulance vanuit de Zorgverzekeraar het Zilveren Kruis zou kunnen zijn. Dat is iets waar we nu achteraf met de gang van een rechter, klachten en bezwaren achter zullen moeten komen.
Of moet ik 3 maanden zandhappen om een schuld van 11 jaar geleden in te lossen waar ik gewoonweg niet voor in heb kunnen staan? Het Zilveren Kruis is niet gemachtigd om deze betaling van mij te eisen.
U was bekend met de redenen, u bent zelfs overgegaan tot dagvaarding na het aanhoren van mijn redenen en wens om finale kwijting aan te vragen. Ondanks dat dat zou moeten betekenen dat u de verdere vordering tijdelijk afhoud tot nadere orde.
Wat u kunt doen het LAVG, is niet vies handelen wanneer er gewoon normaal contact is. Normaal contact zal nu niet meer mogelijk zijn.
Ik mag nog hopen op enige medewerking van u wanneer u volgende week mijn aanvraag voor finale kwijting ontvangt op de mail met het verzoek dit met het Zilveren Kruis te bespreken. U zult wel moeten maar ik geloof niet dat u zult instaan voor mij, u wilt enkel instaan voor uw eigen inkomsten. Daarom zal deze finale kwijting ook direct aangevraagd gaan worden bij het Zilveren Kruis door middel van een klacht en direct contact met de betreffende afdeling Financiële zorg.
En tussendoor moet het bezwaarschrift geschreven worden voor de rechtbank waar u het enkel zal hebben over financiele, wettelijke erkenning door betaling van een deel.
Laat ik het u nogmaals melden, ik ontken dat deze schuld aan mij toebehoord en het verzoek aan u om alle communicatie tussen ons, chat, en telefonisch aan mij te overhandigen vanwege de GDPR privacy wet. Evenals bewijslast dat deze schuld aan mij zou toebehoren.
Ik wil graag inzien wat u over mij op voorhanden heeft en u aan de hand van deze gegevens betrekkelijk aantonen dat u een eigen plan heeft getrokken ondanks dat communicatie open stond.
U geeft immers aan dat de reden tot dagvaarding is geen aangeboden betaling op 18-02-2020. Terwijl dat hele gesprek er om ging om finale kwijting aan te vragen, uiteraard komt daar geen betaling meer bij aangeboden.
Maar volgens mij weet u vrij goed dat u had moeten afhouden bij de kennis dat er een bezwaar aankomt met vraag om finale kwijting.
De reden voor finale kwijting aanvragen is, verjaring en het niet kunnen instaan voor de betaling van deze zorgpremie betalingen vanwege dakloosheid. Genoeg reden.
Proficiat trouwens voor de uitvoering van de blokkade op de chat op LAVG.nl een mooie werkwijze. Dagvaarden, blokkeren op de chat en straks zeker ook de hoorn er op gooien omdat er op mijn profiel staat, VERBODEN TE COMMUNICEREN.
En dan hopen op coulance en goede medewerking vanuit u kant bij het aanvragen van de finale kwijting met een simpele e-mail? Ik mag hopen dat mijn klacht het Zilveren Kruis en de kamer voor gerechtsdeurwaarders goed zal bereiken. In u, het LAVG heb ik geen goed vertrouwen.
U had namelijk wel even kunnen afwachten alvorens te dagvaarden bij de kennis van het telefoongesprek op 18-02-2020.
De groeten.
(10)
