Mijn Klacht:

Maandag 22 november had ik een afspraak bij de pijnpoli voor een behandeling. Omdat ik ook een ernstige vorm van astma heb en ik echt niet tegen een mondkapje kan had ik er geen op. Bij de ingang werd er niets over gezegd, dus ik ben zonder mondkapje naar de wachtkamer gelopen en heb daar plaatsgenomen.
Ik werd voor mijn afspraak gehaald, kreeg gelijk te horen: U draagt geen mondkapje, waarop ik reageerde met dat klopt, dit komt omdat ik een ernstige vorm astma heb en er niet tegen kan, ik ben een paar keer bijna van mijn stokje gegaan dus ik draag ze niet meer.
Vervolgens kreeg ik te horen dat het verplicht was om in het ziekenhuis een mondkapje te dragen en dat het ook voor mijn eigen gezondheid was en voor de gezondheid van anderen.
Ik weer uitleggen dat ik er echt niet tegen kon. Ze vertelde mij dat de baas van het ziekenhuis had besloten dat iedereen een mondkapje op moest en anders het ziekenhuis moest verlaten, ik draaide me om om het ziekenhuis te verlaten. Toen werd mij gevraagd of ik dan een officieel bewijs had een kaartje. Ik vertelde haar dat ik dat kaartje grote onzin vond omdat iedereen dat kon uitprinten. Ik had een verpakking van mijn astma medicatie bij me, die ook een etiket met mijn naam bevat. Dit was niet goed, dus ik mocht mee maar moest op mijn weg uit het ziekenhuis wel een mondkapje op. Ik heb ingestemd als ze me dan maar wel zouden begeleiden. Hierin werd toegestemd.

In de behandelkamer kreeg ik hetzelfde nog eens van de behandelaars over me heen, dat het voor mijn eigen gezondheid zou zijn. Ik weer uitleggen, als het nodig zou zijn dan zou ik zuurstof van ze krijgen.
Na de behandeling, ik was nog niet van de tafel stond er al één klaar met een doos mondkapjes. Terwijl ik mijn jas aandeed had ik het mondkapje onder mijn neus, Ik moest die toch wel omhoog doen anders mocht ik de gang niet op. Ik ben begeleid tot de wachtkamer en vervolgens werd ik aan mijn lot overgelaten.

Respectloos en totaal geen begrip voor mijn situatie. Ik maar denken dat een ziekenhuis er is voor onze gezondheid.

Aangezien ik 26 november voor een longfunctie test naar het Isala moet, heb ik 24 november contact opgenomen met de afdeling klachten van het Isala. Ik heb mijn verhaal aan iemand uitgelegd, die zou mij vervolgens doorverbinden met de persoon die daar over ging. Die was in gesprek en ik zou diezelfde dag terug gebeld worden.
Ik ben nog niet terug gebeld, ik geloof ook niet meer dat dat gaat gebeuren.

Hoe serieus wordt je genomen?

26 november ga ik weer zonder mondkapje het ziekenhuis in.

i

Gewenste Oplossing:

Respect voor mij als persoon, respect voor mijn klachten.
Dat er niet domweg meer om de regels wordt gegeven dan om de gezondheid van de patiënten.
Serieus genomen worden.
Een klachtenafdeling die doet wat hij zegt.