Mijn Klacht:
Vorig jaar ben ik wegens omstandigheden bij mij inmiddels ex-partner weggegaan. Ouders van een collega zijn zo aardig geweest om mij en mijn dochtertje noodgedwongen in huis te nemen, zodat ik niet op straat kwam te staan. Ik kon niet bij anderen terecht zoals ouders, want mijn moeder is vorig jaar overleden en met mijn vader heb ik geen contact meer. Ze (ouders van mijn collega) wilden mij de ruimte geven om bepaalde dingen te kunnen verwerken en mezelf weer op de rails te krijgen. Nu ben ik na een aantal maanden aardig op weg en wil ik een huisje voor mezelf. Ik heb hiervoor naar de woningbouw Havensteder gebeld. Dit moet, omdat zijn ouders een huis in Capelle aan den IJssel hebben en je moet urgentie aanvragen daar waar je staat ingeschreven. Ik heb mij destijds ingeschreven om recht te kunnen hebben op de toeslagen van de belastingdienst. Ik ben een alleenstaande studerende moeder die de kosten niet op kan brengen, zonder dat ik deze toeslagen krijg. Mijn ex-partner wilde niet bijdragen en anderen konden ook niet bijspringen. Om deze reden moest ik mij wel laten inschrijven in Capelle aan den IJssel. Ik heb gevraagd hoe ik urgentie kan aanvragen en tot mijn grote verbazing krijg ik te horen dat één van de eisen is dat ik HOOFDBEWONER moet zijn, wil ik hiervoor in aanmerking komen. Als je inwonend bent, (en dus geen hoofdbewoner) dan heb je geen recht op urgentie. Dit is toch te schandalig voor woorden. Zij hebben aangeven dat de mensen bij wie ik inwonend ben, afspraken hadden moeten maken met mij over hoe lang ik daar kon blijven wonen. Daarbij had ik zelf na moeten denken dat ik mij dan niet in moest schrijven op hun adres, omdat ik dan geen recht meer zou hebben op urgentie?! Dit komt er op neer dat je of op straat komt te staan of bij niemand ingeschreven kan worden. De eisen voor urgentie zijn dat je 18 jaar of ouder moet zijn, de Nederlandse nationaliteit moet hebben, ingeschreven staan in de gemeente waar je urgentie aanvraagd en hoofdbewoner moet zijn. Ik voldoe aan alle eisen, behalve de laatste. In het kort heb ik aan Havensteder uitgelegd wat mijn situatie is. Zij hebben daar begrip voor, maar kunnen vanwege de eisen niets doen. De wachttijd in Capelle is 3 tot 4 jaar. Subsidiale woningen kan ik dus nu niet huren, vrije sector is te duur en voor de particuliere huurwoningen kom ik niet in aanmerking, omdat ze daar een minimale looneis stellen. De wanhoop is mij nabij!
Gewenste Oplossing:
Ik wil graag een gesprek aangaan met de betreffende persoon die de eindbeslissing neemt of men wel of geen urgentie krijgt. Daarbij moet er worden gekeken naar de uitzonderlijke situatie waar ik mij in bevind en niet alleen naar de eisen die er op dit moment aan gesteld worden. We leven niet meer in een samenleving waarbij iedereen zich in dezelfde situatie bevindt, dus moet er ook worden gekeken naar situaties die niet voldoen aan de eisen, maar wel urgent zijn. Mijn situatie is naar mijn mening wel degelijk urgent.
