Mijn Klacht:

Mijn partner is sinds februari van het jaar een gedetineerde. Hij was de enige kostwinner binnen het gezin. Zijn WW-uitkering werd in die zelfde maand stopgezet, alhoewel wij nog twee minderjarige kinderen thuis hebben wonen. Toen ik een brief kreeg van het stopzetten van zijn WW, ben ik gelijk begonnen met het proberen om een inkomst te krijgen. Ik ben langs Pit 010 geweest en probeerde ook zelf werk te vinden. Toen bleek dat ik het liefst zelf een afspraak moest maken want ik schoot daar ook niet op. Op 1 maart heb ik zelf een verzoek gedaan voor een uitkering. Ik kan geen huur noch water/licht/gas betalen. Vanaf het begin gaf ik ze aan dat het mij voornamelijk gaat om mijn vaste lasten. Ik kreeg bij mijn eerste afspraak aan de balie te horen dat ik pas na mijn tweede gesprek een voorschot kon aanvragen. Woensdag was mijn tweede afspraak geweest en ik kreeg te horen dat dat weer een aparte afdeling was. Gisteren kreeg ik een aangetekende brief dat ik niet was verschenen. Ik heb toen gelijk gebeld en daar stond niks van vermeld en of ik weer langs wilde lopen om het te bewijzen dat ik was geweest. Wil men de burgers helpen om uit hun problemen te komen of om hun verder te laten verzuipen? Is men echt zo begaan met hun bezorgdheid over kinderen? Waarom moet je als vijftigplusser nog drie sollicitaties per week doen, terwijl ze weten dat dat onmogelijk is? Niet iedereen heeft HBO EN VWO. Begrijpen ze dat nog steeds niet bij de gemeente?

Gewenste Oplossing:

Wanneer ik een inkomst heb om mijn kinderen een normaal leven te geven.