Mijn Klacht:
Op zondag 9 oktober kwamen mijn vrouw en ik terug van een feestje.
wij fietsen rond 01.30 terug op de fiets naar huis. Doordat de weg niet verlicht was en het wegdek rul, gleed mijn vrouw onderuit.
Daarbij probeerde ze de val met haar ar op te vangen. Aan haar gedrag, door wat ze zei en zachtjes kermen begreep ik dat er iets serieus aan de hand was.
Omdat ik op deze onverlichte weg geheel op mijzelf was aangewezen , belde ik 112.
De telefoniste vroeg mij naar het adres of eventueel huisnummer. Ik moet toegeven dat ik slechts kon vertellen dat het de weg langs het water van de Rosannepolder in Arnhem betrof , aan de kant waar de woonboten lagen.
waarschijnlijk ontstond hier al een zekere irritatie van de kant van de telefoniste.
Vervolgens vroeg ze mij details over de lichamelijke toestand van mijn vrouw. Ze vroeg onder andere of de arm uit de kom was, wat ik in het donder en met mijn ondeskundigheid niet kon beoordelen.
Het gesprek tussen de telefoniste en mij werd steeds geïrriteerder. Vervolgens verbrak ze het gesprek waarna ze me alsnog terugbelde. De reden van die actie is me nog steeds niet duidelijk.
Ze informeerde onverschillig( kan ook cynisch zijn) hoe het met de dame in kwestie ging.
Deze toon liet ik me niet welgevallen.
Ik neem haar niet kwalijk dat ze om duidelijkheid vraagt en moet toegeven dat ik over de locatie vaag kon zijn overgekomen.
Wat ik haar wel kwalijk neem is de irritante toon waarop het hele gesprek werd gevoerd.
Ook mijn opmerking dat mijn vrouw zich niet meer bewust was van de aanwezigheid van haar arm kon wijzen op een verlamming.
Ik moest iets te nadrukkelijk eisen dat er een ambulance moest komen omdat de ernst van de zaak mij inmiddels wel duidelijk was.
De botheid van de telefoniste was stuitend, vooral ook omdat ik het gesprek gedwongen op afstand van mijn vrouw moest voeren .Daarbij kon ik met moeite duidelijk maken dat hier iemand op de grond lag met veel pijn.
Ik had nog wel het besef een dergelijk gênant telefoongesprek niet naast haar te willen voeren.
Mijn vrouw bleek uiteindelijk een spiraalvormige breuk in de bovenarm te hebben opgelopen.
Verder vraag ik me af of zij het ambulancepersoneel over dit gesprek heeft ingelicht want de rondom onbeschofte bewoordingen waarop zij in de ambulance is getrakteerd zal ik u in deze brief besparen.
Gewenste Oplossing:
Ik hoop dat deze klacht wordt besproken en bij de telefoniste het besef doordringt dat niet iedereen die niet goed uit zijn woorden kan komen niet weer zo'n 'loos'- alarm -beller is die zo snel mogelijk moet worden afgepoeierd. Laat ze zich professioneel leren gedagen en zich beseffen dat ze in dienst is van een alarmcentrale.
Verder zou ik graag over de afloop van dit gesprek op de hoogte gebracht worden.
