Mijn Klacht:

Ik heb een prematuur geboren zoontje die met 35:36 weken werd ontslagen uit het ziekenhuis. 3e dag thuis stopte mijn zoontje 3 keer met ademen dus ik belde huisartsenpost die aangaf: zolang het niet 15 keer is en je zoontje geen koorts of andere gekke dingen heeft, is dat niet erg want dat past ook bij prematuur geboren baby’s. Als de situatie veranderd niet je 112 bellen. Later in de avond was het tijd voor de verzorging en vond ik mijn zoontje in zijn bedje met zijn ogen gedraaid naar boven, rare ademhaling, blauw en toen ik hem oppakte was hij slap. Ik belde 112 en toen ze ter plaatsen waren wouden ze mijn zoontje niet mee nemen omdat hij er toen weer redelijk goed uitzag. Ik heb gezegd niet thuis te willen blijven dus gingen we naar het ziekenhuis. Eenmaal aangekomen zagen de artsen niks geks maar toen hebben ze hem aan de monitor gelegd waar zijn hartklep, ademhalingsfrequentie en saturatie te zien was. Ze zagen dat zijn saturatie soms daalde en zijn hartslag ook. Tijdens de opname heeft mijn zoontje een paar keer een hartslag daling en saturatie daling gehad, dit noemen ze incidenten. Mijn zoontje had een heftig incident waarbij hij raar uit zijn ogen keek, slap was, raar ademde, bloed uit zijn neus en mond kwam. Ik ben toen met mijn zoontje de afdeling op gerend voor snelle hulp. Toen werd hij weer aan de monitor gelegd waar op te zien was dat zijn hartslag heel hoog was en saturatie daalde. De artsen wouden toe uitgebreider onderzoek doen en een uitgebreide EEG die alleen het AMC/UMC kon doen dus toen gingen we met de ambulance naar het UMC. Daar heeft mijn zoontje aan de EEG gelegen tot de volgende ochtend omdat ze vermoedens hadden van epilepsie. Later die ochtend was er een artsen visite waar ik te horen kreeg dat het Flevoziekenhuis aan het UMC had overgedragen dat ze vermoedens hadden van aangebracht letsel en dat het UMC goed op mij moest letten. Daarna zijn we weer met de ambulance naar het Flevoziekenhuis de neonatologie afdeling gebracht en kwam de kinderarts Dr. Vogelzang als snel naar me toe dat ze in gesprek wou met 1 van de verpleegkundigen erbij. In dat gesprek gaf ze aan dat hun vermoedens van aangebracht letsel groter waren en dat er vanaf dat gesprek een 4 ogen beleid zou gelden. Ze vertelde ook dat ze een melding gingen doen bij veilig thuis en dat er onderzoek zou worden gedaan naar aangebracht letsel.
Al snel nam samen veilig het over van veilig thuis en had de raad van kinderbescherming een spoed verzoek uithuisplaatsing en vots aangevraagd bij de kinderrechter en de kinderrechter heeft toestemming gegeven. Ondertussen was er onderzoek gedaan naar Aangebracht letsel en daar was natuurlijk niks uit gekomen. Dat was niet genoeg voor hun, mijn zoontje zou in Urk geplaatst worden bij een pleeggezin zodra hij ontslagen zou worden. Zaterdagnacht op zondagnacht had mijn zoontje weer zo’n incident waarbij zijn hartslag en saturatie daalde en dit keer was ik er niet bij dus konden de artsen mij niet de schuld geven. De arts belde mij de volgende dag pas om te vertellen over dat incident. Dit veranderde de zaak waardoor mijn zoontje naar het UMC werd gebracht voor beter onderzoek waar ook de kno arts een verklaring gaf voor het bloed wat uit mijn zoontje zijn neus en mond kwam. Al snel vond er een zitting plaats over de uithuisplaatsing en vots van mijn zoontje. De kinderrechter was niet op de hoogte van de nieuwe wending en had de uithuisplaatsing afgewezen. Helaas deal ik nog steeds met de consequenties van de onterechte melding die Dr. Vogelzang heeft gemaakt.
Niemand heeft zijn excuses aangeboden.
Door Dr. Vogelzang kon ik mijn kind beperkt bezoeken. Pas na de zitting mocht ik weer bij mijn kind zijn zonder 4 ogen beleid en mocht ik ook blijven slapen.
De reden van hun melding was dat zij geen medische verklaring konden vinden voor de incidenten die mijn zoontje had dus dat het vast aangebracht letsel moest zijn. Later kreeg ik van een andere kinderarts te horen dat ze niet altijd overal een medische of een verklaring überhaupt voor kunnen vinden.

Ook belde het ziekenhuis niet altijd als er wat is met mijn zoontje. De communicatie tussen de artsen loopt slecht.
En ook heb ik gemerkt op de neonatologie afdeling dat als de monitoren afgaan bij andere baby’s dat de verpleegkundigen niet gelijk bij de baby’s komen kijken terwijl ze in hun hokje een kopje thee drinken en zitten te kletsen. Ze leveren slechte zorg voor de baby’s. Ik heb een paar keer een verpleegkundige moeten aangeven dat ik merkte dat een baby niet goed kon ademen doordat die baby zo verkouden was.

Ik had eerst niet zo veel ervaring met het Flevoziekenhuis en dat had ik liever zo gelaten.
Slechtste ziekenhuis die ik ken.

Gewenste Oplossing:

Een oprechte excuses op z’n minst. Verder deal ik nog steeds met de consequenties van de onterechte melding en zal ik het Flevoziekenhuis nooit meer kunnen vertrouwen.