Mijn Klacht:

Het betreft een (leidinggevende) medewerkster in de vestigingen Peppelweg en Argonautenweg te Rotterdam, waar zij afwisselend werkt.

Een jaar geleden werd ik voor het eerst in vestiging Peppelweg gekleineerd door deze dame (kort blond haar, zwart brilmontuur, stevig postuur en een harde, schelle stem); toen heb ik het laten gaan, en heb er een tijd niets meer gekocht.
Vandaag was ik er weer eens, en zij ook. Was wederom geen prettige ervaring. Daarom laat ik het deze keer niet gaan.

Vóór de artikelen die ik wilde kopen stonden een paar zware karren met in te vakken materiaal, en ik vroeg haar of die een stukje opzij mochten zodat ik erbij zou kunnen. ‘Nee, komt u morgen maar terug, dan zijn de karren weg(!)’. Toen ik vroeg waarom ze nu niet even verschoven konden worden zei ze dat daar teweinig ruimte voor was (er was ca. 1 m. ruimte achter) en ze dat dus niet zou doen.
Daarop vroeg ik haar of ze wist waar een winkelbedrijf voor is, nl. artikelen verkopen zodat het bedrijf kan blijven draaien. En dat ik aannam dat zij voor dat doel ook werkzaam was in deze winkel. Dus waarom ze zo deed als ze deed…
Daarop liep ze met ferme stappen naar de plek van die artikelen, duwde de kar wat opzij en zei: ‘Kijk, zoals ik ze nu pak had u ze óók kunnen pakken, hè? ’t Is allemaal niet zo moeilijk!’. Waarop ik haar vriendelijk bedankte.
Maar bij de kassa ging ze nog even door met vervelende opmerkingen maken, waarop ik zei dat het buiten regende. Zij sloot de conversatie af met: ‘En er is óók corona!’.
Tsja….

Ik vind deze dame op geen enkele manier een aanwinst voor de winkel, en vraag me ernstig af waarom ze in een dienstverlenend beroep werkt.
En ik ben niet de enige klant die er zo over denkt; voor mij is het plezier van winkelen bij Etos Peppelweg of Argonautenweg voorgoed verdwenen.

Gewenste Oplossing:

Het zou passend zijn als Etos de moeite zou nemen om haar te informeren over deze klacht, en te wijzen op fatsoensgrenzen in relatie tot klantgericht gedrag vanuit haar functie.
Want beide is zij m.i. toch wel een beetje uit het oog verloren.