Mijn Klacht:

dela dela dela
wat hebben juli laten kennen
erg erg erg erg erg erg kan het niet genoeg zeggen

als je oma opa vader moeder zus broer al jaren zijn verzekert bij dela
natuurlijk alle gezond

nu kommen wij er achter dat de vrouw zwanger is
er kwam een gezond kind op de wereld ze werd NOA genoemd
maar het geluk was maar van korte duur
na 3 weken werd spierziekte geconstateerd en dat ze niet lang had te leven ik hoef niet te zeggen hoe dat was
toen veel ziekenhuizen alles regelen
tot ons verbazing komen wij er achter dat dela geen zieken kinderen
wild verzekeren en begraven
en aar om konden ze mij niet vertellen dus ik heb alle koste zelf moeten betalen dela was nergens te zien wij zijn nog niet gecondoleerd door de dela helemaal niets
na 8,5 maand hebben wij afscheid moeten nemen van NOA

Dia 1:
20 augustus 2013 werd je geboren. Een prachtig meisje met een grote bos donkere haren. Wat was je mooi en wat hielden wij meteen veel van jou.
Zo mooi,
Zo klein,
Zo bijzonder…
Dat we jou na 8,5 maand al moeten laten gaan, doet ons heel veel verdriet. We weten daarom ook nog niet hoe we verder moeten zonder jou.
Dia 2:
Met deze brief aan jou, willen we laten weten hoeveel we van jou genoten hebben. Lekker gek doen met pap, knuffelen met mam, boekjes lezen, samen op vakantie, uren wandelen, dagjes weg of juist lekker samen thuis genieten. Samen hebben we van iedere dag een feestje gemaakt.
Dia 3:
De eerst anderhalve maand dat je bij ons was, was zorgeloos. Opeens hadden we een kindje om voor te zorgen, maar dit was vanaf het eerste moment alsof het nooit anders geweest was.
Maar toen kwam dat gevoel, het gevoel dat er iets niet klopte. Helaas werd dit gevoel ook op het ziekenhuis meteen bevestigd. SMA, een spierziekte waarmee je niet oud zou worden. We waren kapot van dit nieuws, maar besloten vrij snel om volop te gaan genieten. Ook bleven we hoop houden. We geloofde de doktoren niet echt, jij was zo’n vrolijk, lief, klein meisje.
Dia 4:
Noa, jij genoot van de meest kleine dingen. Wat je altijd heel fijn vond, was in bad gaan. Je hield ervan om in het water lekker te kunnen bewegen.
Dia 5:
Tijdens onze eerste vakantie was meteen duidelijk dat je het ook heerlijk vond om lekker te zwemmen. Dit hebben we dan ook nog vaak gedaan.
In de decembermaand besefte we ons maar al te goed dat we Sinterklaas en kerst volop moesten vieren. We zijn veel op bezoek geweest, hebben veel foto’s gemaakt (zelfs bij Sinterklaas op schoot) en je mocht veel cadeautjes uitpakken.
Tijdens oud en nieuw zijn we juist lekker met zijn drieën weg geweest. Lekker genieten van ons gezinnetje.
Dia 6:
Ook gebeurde er in december iets anders belangrijks. Je kreeg er een klein nichtje bij, Suus. Zo klein als je was, werd je meteen verliefd op haar. Als je Suus zag, kwam er meteen een grote glimlach op je gezicht. Suus was je grote vriendin.
Dia 7:
Tijdens je eerste bezoek aan de Efteling was je pas 3 maanden oud. Toch vond je het meteen een feest. Je keek je ogen uit in de droomvlucht, carnaval festival en de fata morgana. We besloten dan ook maar om meteen een abonnement te nemen en lekker vaak terug te gaan.
Dia 8:
Wat ging de tijd hard. Opeens was je al vier maanden oud.
En nog steeds was je natuurlijk het mooiste, liefste en leukste meisje van de hele wereld. Ook begon je lekker veel te brabbelen. Hele verhalen vertelde je aan ons.
Dia 9:
Hoe ouder je werd, hoe meer het de buitenwereld op ging vallen dat je anders was. Je beentjes bewogen niet, je kon niet zelf zitten of omrollen.
Toch was er voor ons juist zoveel dat je wel kon. Jij kon dingen duidelijk maken met je ogen, lekker kletsen en lachen. Ook had je je eigen maniertjes om lekker te spelen. Voor ons was je Noa zoals je was en dit vonden wij perfect.
Dia 10:
Toen je een half jaar oud was, gingen we voor de derde keer op vakantie. Het was mooi weer en konden lekker veel dingen doen.
Of je in dierentuin nu juist meer keek naar alle mensen dan naar de dieren, is nog steeds een vraag. Maar je vond het erg leuk.
Dia 11:
Ook bij ons bezoek aan het paleis was je vrolijk. Je bent altijd een rustig, lief meisje geweest dat van alle kleine dingen volop kon genieten.
Voor ons is er maar één prinsesje en dat ben jij, Noa!
Dia 12:
Na deze vakantie kwam het eerste moeilijke moment. Drinken en eten lukte jou niet meer. Na een opname in het ziekenhuis besloten we al snel dat je geholpen zou zijn met sondevoeding, en dit was ook zo.
Je had nu dan wel een slangetje in je neusje, maar nog bleef je onze lieve, mooie Noa. Ook vond je het zelf, na één dag wennen, helemaal goed. Zo bijzonder hoe zo’n kleine meid altijd vrolijk blijft, ook bij de moeilijke dingen.
Dia 13:
Tweeënhalve maand later kwam de volgende klap. Je werd ziek. In het ziekenhuis kwamen ze erachter dat je een longontsteking had.
Jij bleef sterk. Hoe ziek je lijf ook was, je bleef vechten. Opgeven kon je niet.
Na anderhalve week heel hard vechten, kon het niet langer zo doorgaan.
Op 12 mei ben je op mama’s schoot, met papa dicht bij je, in slaap gevallen en hoefde je niet meer te vechten.
Dia 14:
Noa, wat houden wij veel van jou! En weet dat dit altijd zo zal blijven.
Wat er ook gebeurd in de toekomst, jij blijft ons lieve, mooie, sterke, dappere meisje!
Papa en mama zijn er van overtuigd dat je nu op een plek bent waar je lekker rond kunt springen, dansen en huppelen.
Doe je opa de groeten? Hij zorgt vast goed voor jou.
Dag lieve, mooie Noa!
　
　
erg dat dela zo met zijn klanten om gaat

Gewenste Oplossing:

IN DE FOLDER ZETEN DAT ZIEKE KINDEREN VAN 0 JAAR TOT2 JAAR NIET VERZEKERD ZIJN