Mijn Klacht:
Ik heb een klacht over de manier waarop mijn allerliefste hond is ge-
euthanaseerd door de dierenarts (da). Al maanden liep ik er tegenaan te hikken om deze vreselijke beslissing te nemen, maar toen hij op een ochtend in zijn eigen uitwerpselen lag te piepen dacht ik dat het moment gekomen was en belde de da om dit voor te stellen. Ik vroeg hem om bij ons thuis te komen zodat het allemaal op een waardige manier kon gebeuren.. had er al heel veel over opgezocht via internet om erop voorbereid te zijn hoe zoiets verloopt.
De da zou tussen 11 en half 12 komen.. Vijf over half twaalf was hij er … en kwam met allerlei potjes in zijn handen het huis binnen..(kon me daardoor niet eens een hand geven.) en zette de potjes e.d. in de keuken, vroeg waar de hond was en om hem maar naar de keuken te laten komen i.v.m. evt. plassen ..
Voordat ik het wist had hij zijn spuit gevuld met vloeistof en zat de prik al in het beestje zijn lijf.. Kermend!!! Kermend… van de pijn!
Ik begreep niet wat er op dat moment allemaal gebeurde.. en vroeg of dat het roesje was… “ Nee” was het antwoord … dat deden ze tegenwoordig niet meer. Deze methode was nieuw!!! Anders had je alleen maar last van braken!
Uiteindelijk zakte hij kermend door zijn pootjes heen .. het was afschuwelijk om mee te maken!! Het duurde de da nog te lang en kreeg hij een tweede spuit… Weer keihard kermen!! Vreselijk… en toen was het gauw afgelopen….
Jankend probeerden mijn zoon en ik liggend op de keukenvloer ons over onze lieverd te bekommeren.. te troosten.. waarop de da aangaf dat hij zijn weg naar buiten wel zou vinden opdat we ‘rustig’ afscheid konden nemen en vertrok! Dit gebeurde allemaal binnen 10 minuten!!! Niks voorbereidend praatje… of rustig de tijd nemend…
We waren totaal overdonderd! In een woord verschrikkelijk dat we zo afscheid hebben moeten nemen!
Ik voel me zo’n verrader naar die lieverd die ons ruim 15 jaar (als 2 jarig asiel-dier bij ons gekomen) zo verschrikkelijk trouw en lief is geweest. Zo’n dood had ik ‘m nou juist willen besparen! Om die reden had ik juist de da bij ons thuis laten komen.. om hem in zijn vertrouwde omgeving rustig in te laten slapen…
Overal las en hoorde ik.. dat het een moeilijke beslissing is, maar dat het beestje ‘vredig’ inslaapt en er niets van merkt..
Wat wou ik dat ik dat kon zeggen.. dat beeld voor mij kon hebben… In plaats daarvan krimp ik in elkaar van schuldgevoel en pijn.. vooral als ik de keuken in loop! Dat is het laatste beeld wat ik van mijn lieverd heb!
Die avond heb ik het hele internet afgestroopt om te weten te komen over deze ‘nieuwe’ methode van euthanaseren…..Helemaal niets over gevonden.. geen letter!. Later op de avond een kennis -die dierenartsassistente is – gebeld om te vragen of zij hiervan wist en hoe zij in de praktijk hiermee omgaan. Ik kreeg het ‘bekende’ verhaal te horen – dat ze er ruim de tijd voor uit trekken, net hoe de wensen van de eigenaar zijn. Toen ik mijn verhaal vertelde schrok ze en vroeg
of ze haar baas verder hierover mocht bellen.. Uiteraard.! Hoe kon ik hier tegen zijn? Toen ze me een kwartier later terug belde vertelde ze me dat dit niet om een nieuwe methode gaat, maar juist een heel ouderwetse!
Toen we het beestje naar het crematorium brachten werd er uiteraard ook even gevraagd hoe het gegaan was… Toen ik daar zei dat hij niet vredig is ingeslapen, maar juist in totale stress en paniek.. schoten de tranen ook bij deze persoon in de ogen. Deze manier kenden ze ook daar niet.
Ik heb de da als compensatie terugboeking van de nota gevraagd,maar hij heeft zelfs niet het fatsoen me daarop te antwoorden.
Om al die redenen schrijf ik nu deze klachtenbrief en zal het ook hierbij niet laten mocht dit geen bevredigend resultaat brengen.
Gewenste Oplossing:
terugboeking van de nota (en excuses voor zijn ongemanierdheid en niet empathisch gedrag, maar ik denk dat het laatste niet gaat lukken)
