Mijn Klacht:

Eind oktober vorig jaar kwam met mijn gezondheid in de problemen en voelde ik me toen genoodzaakt om hulp in te schakelen m.b.t. de kinderen. Vervolgens is uit noodzaak hulp ingeroepen van mijn ex, dat hij tijdelijk voor de kinderen zou zorgen. De ex maakt misbruik van de situatie en ziet kans om mij onderuit te halen bij de gemeente. Vervolgens schrijft hij zomaar zonder mijn toestemming de kinderen over op zijn adres. Zodra ik aangeef dat de kinderen weer terug kunnen komen naar mij, merk ik dat de kinderen tegen mij zijn opgezet en van mij weggehouden worden. Tussendoor krijg ik verslaglegging van medewerkers van de gemeente. Daarin word ik neergezet als een boeman. Als ik daarover spreek, krijg ik van de medewerker te horen dat ze het altijd wat erger moeten maken dan dat het is, maar dat ik wel een goede moeder ben hoor…??!! Ik wist niet wat ik hoorde en heb gevraagd de onjuistheden uit het rapport te halen. Dat is niet gebeurd. Dit rapport is naar de Raad van de kinderbescherming gegaan. Ondertussen zijn de kinderen uit zichzelf weer teruggekomen naar mij. Vervolgens krijg ik een aanvaring met mijn zoon en heb ik toevallig de volgende dag een telefonisch gesprek met een medewerkster van RvdK. Ze is heel aardig en stelt voor dat mijn zoon misschien beter even een tijdje het huis uitgaat. Ze geeft aan dat het beter is om dat via de rechter te doen, want als het dan echt nodig is, dan kunnen ze hem dwingen en snel uit huis plaatsen. Maar mocht het niet nodig zijn, dan is een uithuisplaatsing niet nodig. Ik ga daar op dat moment mee akkoord. Vervolgens krijg ik een vernietigend rapport met daarin dezelfde leugens van de gemeente Veldhoven en met haar leugens er bovenop. Ik reageer daarop verontwaardigd en geef aan dat ik geen hulp meer wens te ontvangen op deze manier omdat het vertrouwen helemaal weg is. Vervolgens heb ik daarom de post niet meer opengemaakt en blijkt achteraf dat ik ter zitting had moeten verschijnen en is mij een OTS opgelegd en een uithuisplaatsing van mijn zoon. Vervolgens gaat het weer beter met mijn zoon, hij is weer in het ritme van school en hij is gemotiveerd. Hij helpt mee in huis en is weer gezellig in de omgang. De voogd van jeugdzorg kijkt met de bril vanuit het verslag en ziet mij als de boeman. Mijn zoon en ik willen niet dat hij uit huis wordt geplaatst. Het gaat gewoon gebeuren?! Mijn zoon heeft aangegeven dat hij liever ambulante hulpverlening wil, i.p.v. een uithuisplaatsing. Wat is dit voor hulpverlening?! Ik heb inmiddels ook contact met een advocaat. Hij vertelt mij dat als je hulp inschakelt van overheidsinstanties, dat je dan als ‘incapabele ouder’ wordt gezien en vervolgens ook zo wordt neergezet. Ik kijk om me heen en merk dat ik niet de enige ben en dat veel ouders last hebben van valse verslaglegging en alle maatregelen die daaruit voortvloeien. Ik kan niet vertrouwen op instanties die als basis, leugens gebruiken! Staan zij boven de wet? Zit er marktwerking op? De manier van hulpverlening maakt het alleen maar erger. Ik merk dat men nog meer verdeeldheid zaait tussen mij en mijn ex en ook tussen mij en mijn kind. Ik ben een heel bezorgde alleenstaande ouder, ik wil alleen maar het beste voor mijn kinderen want ik hou van ze, maar dit gaat echt buiten alle proporties. Met vriendelijke groet, Boriska Schaller

Gewenste Oplossing:

Eerlijke verslaglegging; die gecontroleerd wordt en gecorrigeerd word op juistheid en correctheid door beide partijen. Behandeling vanuit positiviteit, kijk waar het wel goed gaat en bouw daarop verder!