Mijn Klacht:
Goedenavond,
Na een ongeplande zwangerschap ondanks morning-afterpil toch besloten kindje te houden. Had al een dochter van 4. Vader kende ik verder niet en heeft me ondanks ik meteen vertelde dat ik zwanger was mij laten stikken bij elke ego en bevalling (best logisch want hij kon me niet) maar een maand na geboorte van m’n zoon kreeg ik verkering met de vader van m’n zoon en een maand later een postnatale depressie. Dit is opgelopen vorig jaar augustus dat jbra (terecht) erbij betrokken werd want ik was compleet in de war (heb mijn kids nooit fysiek iets aangedaan) maar was ook niet echt meer een moeder zoals het hoort. Dat jbra in huis kwam gingen mijn ogen open m’n kinderen zijn m’n alles en wilde ze niet kwijt raken en vocht ervoor weer goede moeder te zijn. Dat ging geestelijk vrij snel maar toen kreeg ik lichamelijk de klap. En na dat sinds januari overwonnen te hebben en 3 maanden lang hulp gevraagd te hebben aan jbra omdat toch m’n relatie niet goed ging met vader van m’n zoon en m’n kids teveel meekregen heb ik openlijk met lerares plus Iber van m’n dochter d’r school de situatie uitgelegd. Ze vertelde me dat het niet normaal was dat ondanks ik hulp vroeg maanden niks hoorden en hebben ook 2 e-mails gestuurd van neem aub contact op met moeder. Dus half februari komen ze langs in z’n boosheid doet m’n ex een zorgmelding over een ruzie tussen ons waar de kids bij waren (was niet eens geschreeuw of iets maargoed) ze komen dezelfde week langs en zeggen dat ik een jaar lang niet samen met de vader van mijn kinderen op 1 plek mag zijn. Dat beslissen want ruzie maken in bijzijn van kinderen is geestelijke mishandeling werd er gezegd!! Ok maar ik vroeg al vanaf oktober hulp omdat ik ook ADHD heb ga ook trouw naar m’n psych en roep vanaf oktober we hebben hulp nodig omdat wij als ouders niet kunnen communiceren en dat zorgt voor ruzie. Ze beslissen dus sinds 2 weken terug na maanden niks gehoord te hebben dat ik een jaar lang niet met de kinderen in dezelfde ruimte mag zijn als de vader van m’n zoon als ik dat wel doe worden m’n kids uit huis geplaatst. Ok m’n kids boven alles ik zie m’n ex alleen 5 minuten als hij onze zoon komt brengen en daardoor zijn we alle 2 gefrustreerd en maken via betichten en email de hele dag ruzie. M’n werk gaat eronder lijden en ik begin me weer down te voelen sinds jbra deze sanctie oplegt na maanden niet naar mijn hulproepen en die van m’n dochter d’r school hebben geluisterd. Ik deed wat ze vroegen geen contact met vader van m’n zoon waar kids bij zijn wat nu gevolg heb dat ik en vader van m’n zoon elkaar haten en alle 2 ruzie maken om onze zoon. Dat is dus sinds 2 weken. Krijg ik vandaag te horen is het niet beter je kids naar je ma te brengen aangezien jij gestrest bent en dat niet goed is voor de kids!!!! Ik zeg ik heb alles gedaan wat jullie wilde al werkte het averechts want als ik het niet deed werden ze tijdelijk uit huis geplaatst ….. Doe ik wat ze vragen wat mij en de kids juist meer stress oplevert begint ze nog ik maak me zorgen kunnen de kinderen niet beter tijdje weg. En dit allemaal in 2 weken???? Heb maanden hulp gevraagd m’n dochter d’r school ook en ze leggen mij een sanctie op waar ik zowat aan onderdoor ga maar uit liefde voor m’n kids doe ik wat er van me gevraagd wordt en dan nog zeggen deze stress is niet goed voor de kinderen dus zorgelijk? Heb alles gedaan volgens het boekje deze 2 afgelopen weken dat ze na maanden de moeite namen om de situatie te verbeteren. En wat ben ik ermee opgeschoten ??? Onherstelbaar contact met vader van m’n zoon m’n werkgever niet meer tevreden terwijl dat sinds 2 maanden weer helemaal goed ging m’n kids ongelukkig!!!!! 1 ding mijn kinderen krijgen ze niet ik klaag ze aan als het moet want toen ik ze nodig had lieten ze maanden niks horen gaat het goed al 2 maanden komen ze inneens aan wat alleen maar pijn heeft aangericht verdriet en onbegrip. Vandaag bijdehand doen met ze kunnen een paar dagen naar je moeder! terwijl ik alles deed wat ze vroegen ….. Ze vragen iets van me en al gaat m’n gezin er aan onderdoor maar om kinderen niet kwijt te raken doe ik wat ze vragen. Zien ze dat door hun eigen eis de situatie verslechtert dan komen ze nog met het is zorgelijk dus misschien kunnen je kinderen beter….. Het zijn mijn kinderen en of je nou doet wat ze zeggen of niet het resultaat blijft hetzelfde maar ik geef me niet gewonnen. Het heet in sommige gevallen niet jeugdbescherming maar jeugdvernietiging !!!!
Gewenste Oplossing:
Als ze doen wat ze moeten doen hulp bieden als mensen erom vragen en niet maanden niks laten horen om vervolgens binnen 2 weken uit machtspositie zo een sanctie opleggen. Ze hebben in welke vorm dan ook tekort geschoten en meer aangericht dan goed gedaan!!!!! Ik zal voor m'n kids vechten en hoop dat het recht zegeviert
